Πόσο αποτελεσματικά εφάρμοσε η Αγγλία τον εμπορικισμό;

Η Αγγλία (και αργότερα η Μεγάλη Βρετανία) ήταν 극도로 επιτυχημένη στην εφαρμογή του εμπορικιστικού της συστήματος από τον 17ο έως τον 18ο αιώνα, χάρη σε τέσσερις πυλώνες:

1. Πολιτικός Θέληση: Ο βενετός και το Παλιament βλέπουν τον εμπορικισμό ως ουσιωδές για την εθνική δύναμη και πλούτο. Οι Πράξεις Πλοήγησης (1651, 1660, 1663, 1696) είχαν ευρεία υποστήριξη.
2. Ρυθμιστικό Πλαίσιο: Εξολοκληρωμένοι νόμοι: προσαριθμημένα αγαθά (καπνός, σάκχαρο, βαμβάκι) μπορούσαν να πλέουν μόνο στην Αγγλία/αγγλικές κολωνίες· ευρωπαϊκές εισαγωγές στις κολωνίες έπρεπε να περνούν από την Αγγλία· η κολωνιακή βιομηχανία περιοριζόταν (Πράξη Μαλλιού 1699, Πράξη Καπέλου 1732, Πράξη Σιδήρου 1750).
3. Διακυβέρνηση του Βασιλικού Ναυτικού: Μετά το 1688, το Ναυτικό προστατεύει τα κονβόι,攔截ει τους λόχους και επιβάλλει αποκλεισμούς. Τα ναυτιλιακά δικαστήρια (vice-admiralty) δικάζουν παραβάσεις χωρίς δικαστές.
4. Γεωγραφικό Πλεονέκτημα: Η νησιωτική θέση ελέγχει τις ατλαντικές προσεγγίσεις· οι κολωνιακές εμπορικές διαδροές ρύπισιναν μέσω βρετανικών λιμανιών.

Αποτέλεσμα: Μέχρι το 1750, η Βρετανία ήταν η πρώτα εμπορική δύναμη της Ευρώπης. Ωστόσο, η εφαρμογήέγενε κολωνιακή επιδίκηση — η παράνομη εμπορία ητο μαζική, και η σκληρότητα του συστήματος τρέφει την Αμερικανική Επανάσταση. Η επιτυχία σπόριξε τα σπόρους της δικής της διάλυσης.