Η σχέση του Mohandas Gandhi με το Λονδίνο εκτείνεται σε δώδεκα διαμορφωτικά χρόνια σε τέσσερις διακριτές περιόδους – ένα δοκάριο όπου ο μέλλοντας Mahatma σπούδασε νόμο, αντιμετώπισε δυτική σκέψη, και σμίλεψε τα πνευματικά όπλα της μη-βίαιης αντίστασης.
Στην ηλικία των 18, ο Gandhi έφτασε στο University College London και το Inner Temple. Ένας τιμωρός χορτοφάγος που πλοηγούταν στη βικτοριανή Λονδίνο, ενήλικε στο London Vegetarian Society, διάβασε τη Bhagavad Gita (στην αγγλική μετάφραση), Τολστόι, και Θωρέα. Πέρασε τις εξετάσεις της μπάρας, αλλά, πιο σημαντικά, ανακάλυψε ότι η ηθική πεποίθηση μπορεί να αντέξει την πολιτιστική μετατόπιση.
Επιστρέφοντας μετά από αποτυχημένη πρακτική στην Ινδία, ο Gandhi ξανασυνδέθηκε με το Inner Temple, κλήθηκε στη μπάρα τον Ιούνιο 1895, και βυθίστηκε στη βρετανική νομική διαδικασία. Αυτή η τεχνική εξοικείωση θα του خدمتούσε αργότερα στα δικαστήρια της Νότιας Αφρικής – και στην ανατροπή των βρετανικών νομικών δικαιολογιών για την الاستعمική κυριαρχία.
Τώρα έμπειρος ακτιβιστής, ο Gandhi ηγήθηκε αποστολής του Ινδικού Εθνικού Συνεδρίου στο Λονδίνο, λαβίζοντας κατά του Asiatic Registration Act (του «Black Act») στο Τρανσβάλ. Συνάντησε πολιτικούς, δημοσιογράφους, και σουφραζέτες, ξεφουσκώνοντας τη στρατηγική του ηθικού σφραγίδα ενάντια στην αυτοκρατορική εξουσία. Το ταξίδι απέτυχε νομοθετικά αλλά πέτυχε στην διεθνή διαφήμιση της ινδικής υπόθεσης.
Μια σύντομη, υγειονομικά κινητή epidemiδημία για θεραπεία. Ως και στην αναρρώση, το μυαλό του Gandhi παρέμενε στην ελευθερία της Ινδίας. Θα επέστρεφε στην Ινδία μήνες αργότερα, ποτέ πάλι για να ζήσει στο Λονδίνο – αλλά το Λονδίνο ζούσε μέσα του.
Το Λονδίνο δόθηκε στον Gandhi: νομική εκπαίδευση, έκθεση σε διαφωνητικές παραδόσεις (χορτοφαγία, θεοσοφία, ιρηνισμός), εξοικείωση με τον αγγλικό λόγο, και εργαστήριο διαπολιτισμικής ηθικής. Πήρε αυτά τα εργαλεία στη Νότια Αφρική, μετά την Ινδία, και άλλαξε την ιστορία. Το αγόρι που έφτασε στο Victoria Station το 1888 έφυγε σαν αρχιτέκτας απελευθέρωσης – δώδεκα χρόνια αργότερα.
