Τα λιβάδια ονομάζονται έτσι λόγω της κυριαρχούσας βλάστησης τους. Συχνά χαρακτηριζόμενα «καλαθάκια ψωμιού του κόσμου» λόγω της γεωργικής τους πλουσιοπάθειας, τα λιβάδια καλύπτουν περίπου 25 τοις εκατό του συνολικού εδάφους της πλανήτης. Στις ΗΠΑ, περισσότερες από 4 εκατομμύρια εκτάρια λιβαδιών οργανώνονται σε 20 διακριτά Εθνικά Λιβάδια. Αυτοί οι Μεγάλοι Πεδιάδες της Βόρειας Αμερικής βιώνουν πολύ ζεστά καλοκαίρια και πολύ κρυά χειμώνες, προκαλώντας ισχυρούς ανέμους όλο το χρόνο.
Τα λιβάδια κατηγοριοποιούνται από τα κλίματά τους και είναι είτε τροπικά είτε μετριόφρονα. Τα τροπικά λιβάδια - γνωστά επίσης ως σαβάνας - βρίσκονται στην Αφρική, Νότια Αμερική, Αυστραλία και Ινδία όπου το κλίμα είναι πιο ζεστό και η βροχόπτωση είναι ανάμεσα στα 20 και 50 ιντσά το χρόνο.
Η Βόρεια Αμερική είναι σπίτι των μετριόφρονα λιβαδιών, που χαρακτηρίζονται από έλλειψη δέντρων και μεγάλων θυμιαμάτων. Το κλίμα είναι ένα με εποχιακές ακραίες τιμές που προκαλούν τους ισχυρούς ανέμους που είναι χαρακτηριστικά αυτών των εσωτερικών περιοχών. Οι ανέμοι προκαλούνται από οποιαδήποτε αλλαγή θερμοκρασίας και είναι χαρακτηριστικός καιρός λιβαδιών τόσο καλοκαίρι όσο και χειμώνα.
Το 1803, η Γαλλία πουλήσε τα περισσότερα από τα Μεγάλα Πεδιάδα και τη Μεγάλη Λεκάνη στις ΗΠΑ στην Αγορά της Λουιζιάνας. Το έδαφος τρέχει ανατολικά από τα βουνά Ροκι έως το βορειοκεντρικό Τέξας και δυτικά των Ροκι μέσω Ορεγόνης, Καλιφόρνια και Αιδαχό. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Δασών των ΗΠΑ, είναι «ανεμοχτυπημένα πέλαγα χόρτων και αγριών λουλουδιών». Πολλές φυλές Αμερικανών Ινδιών ήδη ζούσαν στα λιβάδια αλλά για τους αποίκες αυτό το έδαφος ήταν το τελευταίο τους μέτωπο. Ο Νόμος Κατοίκησης του 1862 εγγύησε σε κάθε αποικιά αγροτεμάχια στα λιβάδια και το 1890 εξα εκατομμύρια άνθρωποι είχαν μετακομίσει.
Το έδαφος των λιβαδιών είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και ωφελείται από την υπόγεια ανάπτυξη και αποσύνθεση των χόρτων. Η μάζα αποσυνθεμένων ριζών δεν τρέφει μόνο τα ζωντανά φυτά αλλά δέσμευει και το σκοτεινό έδαφος. Οι αποίκες αντικατέστησαν τα χόρτα με γεωργικές καλλιέργειες, παράγοντας μεγάλη συγκομιδή κατά τις υγρές εποχές. Κατά τις ξηρασίες και τους σκληρούς χειμώνες, ωστόσο, οι ισχυροί ανέμοι έβγαλαν τη γόνιμη επιφανειακή γη. Δέκαπόδια υψηλές οχθές γης χτίστηκαν και εμποδίζουν τις γεωργίες, προκαλώντας χάος στα κατασκηνώματα. Τα σύννεφα κονιορτίου έφτασαν μέχρι 20.000 πόδια στον αέρα επτά πολιτείας.
Η Λέκανη Κονιορτού της δεκαετίας του 1930 καταστρέψαμε τα αμερικανικά λιβάδια και διήρκεσε σχεδόν 10 χρόνια. Προηγουμένως πλούσιο γόνιμο έδαφος δεν πρόσφερε τίποτα κατά τις ξηρασίες των πρώιμων '30 και οι γεωργίες βρέχθηκαν σε κονιορτό από αδιάκριτες καταιγίδες ανέμων.
Κατά τις ακραίες ξηρές περιόδους, οι περιοχές λιβαδιών είναι πιθανό να πυρκαγιάσουν, οι οποίοι οι ισχυροί άνεμοι γρήγορα διαδίδουν. Αν και συχνές, αυτές οι πυρκαγιές δεν καταστρέφουν τα λιβάδια καθώς φυσάν με τόσο γρήγορη ταχύτητα που σκοτώνουν μόνο την επιφανειακή ανάπτυξη και αποφεύγουν τις ρίζες. Αυτό δημιουργεί τέλειες συνθήκες για νέα εαρινά φυτά και απομακρύνεται αποδοτικά τα νεκρά.
Τα αμερικανικά λιβάδια είναι τόσο στόχος βίαιων ανέμων σε μια μεγάλη περιοχή γνωστή ως Τορναδό Κορίτσι. Οι τορνάδοι συμβαίνουν όταν κρύος πολικός αέρας από το Καναδά συγκρούεται με ζεστό αέρα από τον Κόλπο του Μεξικού στο επίπεδο έδαφος των Μεγάλων Πεδιάδων.
