Δύο κύριοι τύποι λιβαδιών υπάρχουν στον κόσμο: τροπικές και υπολείμνιες. Οι υπολείμνιες λιβάδιες είναι οι πιο ξηρές από τους δύο τύπους και, ως αποτέλεσμα, τα χόρτα τους μεγαλώνουν χαμηλότερα από τις τροπικές περιοχές.
Οι υπολείμνιες λιβάδιες υπάρχουν σε κάθε ήπειρο εκτός από την Ανταρκτική, και ονομάζονται διαφορετικά σε όλο τον κόσμο. Στην Ασία ονομάζονται στέπες. Στην Αφρική ονομάζονται σαβάνας. Και στις Η.Π.Α. είναι πραίριες ή πεδιάδες.
Οι υπολείμνιες λιβάδιες λειτουργούν ως μεταβατικό γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό μεταξύ δασών και ερημών. Για παράδειγμα, οι μεγάλες πεδιάδες των Η.Π.Α. κάθονται μεταξύ των ερημών της δυτικής και των δασών του μεσοδυτικού και ανατολικού. Η χορτοφαγική βλάστηση τους είναι αποτέλεσμα βροχόπτωσης. Αν οι λιβάδιες λαμβάνουνταν λιγότερη βροχή, θα γίνονταν ερήμους. Αν λαμβάνουνταν περισσότερη, θα γίνονταν δάση.
Οι υπολείμνιες λιβάδιες έχουν περίοδο ανάπτυξης και περίοδο υπνου. Το χόρτι σταματά να μεγαλώνει κατά τη διάρκεια της περιόδου υπνου επειδή η θερμοκρασία πέφτει πολύ χαμηλά για να υποστηρίξει ανάπτυξη.
Το Κολοράντο είναι γνωστό ως σπίτι των βουνών Rocky Mountains, αλλά το 40% της εδάφικής έκτασής του είναι λιβάδιες, κάνοντάς τις τον κυρίαρχο τύπο βλάστησης στο ανατολικό μέρος της πολιτείας.
