Τα λιβάδια βρίσκονται πανταχού. Δύο τύποι: μετριοκλιματικά (βόρειο ημισφαίριο) και τροπικά (νότιο ημισφαίριο). Τα μετριοκλιματικά έχουν λιγότερη βροχή, χαμηλότερο χλόη, δύο εποχές: ανάπτυξης και ηρεμίας. Ονόματα ανά περιοχή: πραίριες (Βόρεια Αμερική), στέπες (Ευρασία), παμπάς (Νότια Αμερική), βέλντ (Νότια Αφρική).
Τριγωνική περιοχή από Αλβέρτα/Σασκατσέβαν/Μανιτόμπα έως Νότια Τέξας/Μεξικό και από Ινδιάνα έως Ρόκι. Γάλλοι: «πραίρι» = λιβάδι βόσκημα. Κλίμα ποικίλο: υγρότερο ψηλά, ξηρότερο κεντρικά. Τύποι: ψηλό χλόη (μέχρι 3 μ.), μικτό, κοτό χλόη (προς Ρόκι).
Νότια κεντρική Ρωσία. Δύο περιοχές: βόρεια (πεισιώδη/ελάτινες δάση, λιβάδια) και νότια (χαμηλά βουνά, ποτάμια). Κυριαρχούν πεικε-ασπροκarya, λιβάδια χορτοφάγων. Κλίμα: μακρά ψυχρά χειμώνες, σύντομα άνοιξη/καλοκαίρι.
Ημιξερά και υγρά παμπάς, σαβανώδεις, κυριαρχία χλόης παμπάς. Υγρά: υγρότοποι, ξηρά: αμμώδεις, θολοειδή ξυλώδη. Παλαιά τεράστιο μωσαϊκό, σήμερα γεωργία/κτηνοτροφία/αστικές ζώνες καταστρέφουν το βιώμα.
Τρία βέλντ: Υψηλό (πλατό, καλλιέργειες/κτηνοτροφία), Μέσο (Καλαχάρι, άμμος, ξηροφιλικά, πρόβατα), Βουσ (λεκανοειδή, περισσότερο νερό, γεωργία/βόσκημα).
