Οι Ηνωμένες Πολιτείες στεγάζουν διάφορες ενεργές ζώνες σεισμών και διακοπές. Η Καλιφόρνια είναι ίσως η πιο δημοφιλής περιοχή για σεισμούς, αλλά το Αλάσκα κατατάσσεται πρώτο για την πολιτεία με τους περισσότερους σεισμούς ανά χρόνο. Μαζί με Αλάσκα και Καλιφόρνια, η Βορειοδυτική και οι Χαβάη είναι επίσης ζώνες υψηλής σεισμικής δραστηριότητας. Η Ανατολική Ακτή και το Μέσο Δύση δεν εξαιρούνται από το μίγμα και αντιμετωπίζουν έναν αριθμό σεισμών επίσης.
Η Καλιφόρνια είναι καλά γνωστή για τους σεισμούς της, οι οποίοι προκύπτουν από τη Διακοπή San Andreas. Το Γουάσινγκτον και η Όρεγκον είναι επίσης σε κίνδυνο γιατί βρίσκονται στη Ζώνη Υποδύσης Cascadia. Αυτά τα βορειοδυτικά στατισμικά μπορούν να δουν σεισμούς 30 φορές πιο ισχυρούς από αυτούς που παράγονται από τη Διακοπή San Andreas της Καλιφόρνιας.
Η ανατολική ακτή βλέπει πολύ λιγότερη σεισμική δραστηριότητα από τη δυτική ακτή, αλλά οι σεισμοί δεν είναι σπάνιοι στην ανατολή. Η Νέα Υόρκη στεγάζει τη Διακοπή Ramapo, και ένας αριθμός άλλων διακοπών τρέχει από το Καναδά στη Νότια Καρολίνα. Αν και οι σεισμοί σε αυτή την περιοχή είναι συνήθως πολύ μικρότεροι, γενικά μπορούν να νιωθούν πιο μακριά από το επίκεντρο λόγω σκληρότερου εδάφους.
Το Μέσο Δύση στεγάζει μερικούς από τους μεγαλύτερους σεισμούς στην καταγεγραμμένη ιστορία, προερχόμενους από το σύστημα διακοπών New Madrid. Η κεντρική ΗΠΑ δεν τείνει σε συχνές ή μεγάλους σεισμούς, αλλά λόγω της ιστορίας μεγάλων σεισμών που καταγράφηκαν σε αυτή την περιοχή, θεωρείται πιθανός τόπος για ένα "big one" κάποια στιγμή αυτόν τον αιώνα.
Περισσότεροι σεισμοί συμβαίνουν στο Αλάσκα ανά χρόνο από οποιαδήποτε άλλη πολιτεία, και ο μεγαλύτερος σεισμός στο αρχείο στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέβη στο Αλάσκα. Αυτή η ζώνη υποδύσης είναι γνωστή ως Alaskan-Aleutian Megathrust και είναι πολύ μεγαλύτερη από τη Ζώνη Υποδύσης Cascadia της Βορειοδυτικής. Τα νησιά Χαβάη είναι επίσης γνωστά για την εμπειρία υψηλού αριθμού σεισμών, αλλά οι σεισμοί των Χαβάη είναι γενικά συνδεδεμένοι με τις διαδικασίες από τα ηφαιστειακά Χαβάη και όχι με διακοπές.
