Το Fort Niagara βρίσκεται σε ένα βράχο στην ανατολική ρίπα του ποταμού Niagara στο στόμα του στη λίμνη Ontario κοντά στο Youngstown, Νέα Υόρκη. Το αρχικό φρούριο, που συχνά καλείται Old Fort Niagara για να διακριθεί από το νεότερο στρατιωτικό φρούριο, το οποίο παραμένει σε χρήση από το αμερικανικό στρατό, έχει αποκατασταθεί και τώρα λειτουργεί ως μουσείο.
Το Fort Niagara ιδρύθηκε από τους Γάλους το 1678, και ένα νέο και εκτεταμένο φρούριο χτίστηκε από γαλλικά στρατεύματα και φρουράχθηκε με 100 στρατιώτες το 1687. Όλοι εκτός από 12 είχαν πεθάνει λόγω νόσου και του χειμωνιάτικου κρύους όταν φτάσει δύναμη ανακούφισης από το Μontreάλ. Το φρούριο εγκαταλείφθηκε το 1688. Ένα νέο κτίριο, ένα εμπορικό σταθμό για εμπόριο με τους Ινδιάνους Iroquois, χτίστηκε στην ίδια θέση το 1726. Καθώς οι τάσεις αυξήθηκαν μεταξύ Γάλων και Βρετανών, επεκτάθηκε στο τρέχον μέγεθος.
Οι τάσεις μεταξύ Γάλων και Βρετανών στη Βόρεια Αμερική εξελίχθηκαν σε πλήρη πόλεμο, και το φρούριο έπεσε στους Βρετανούς στη Μάχη του Fort Niagara τον Ιούλιο 1759 μετά από επιτυχή ενέδρα της δυνάμεως ανακούφισης που στάλθηκε για να διασώσει την φρουρά. Έμεινε βρετανικό για τα επόμενα 37 χρόνια.
Το Fort Niagara υπηρέτησε ως βάση Λογιοκρατών στη Νέα Υόρκη κατά τον Αμερικανικό Επαναστατικό Πόλεμο για τον Συνταγματάρχη John Butler και τους Butler's Rangers, μια Tory μίλια υπό την εντολή του Βρετανικού Στρατού. Ο Υποσυνταγματάρχης William Stacy, υψηλόβαθμός αξιωματικός του Στρατού της Επανάστασης, συνελήφθη στην επίθεση στο Cherry Valley, Νέα Υόρκη από τους Butler's Rangers. Κρατιέτο αιχμάλωτος στο Fort Niagara το καλοκαίρι του 1779.
Το Niagara έγινε notorious ως μέρος για πόμα, καβγάδες, πορνεία και απάτη. Ακατέργατα ταβέρνες, καταστήματα και λupanάρια βλάστησαν στο "the Bottom", το πεδίο ποταμού κάτω από το φρούριο.
Το φρούριο αποδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά το τέλος του Αμερικανικού Πολέμου Ανεξαρτησίας το 1783. Ωστόσο, οι Βρετανοί παρέμειναν στην έλεγχο της περιοχής, και έδωσαν χορηγίες γης στους αμερικανικούς λογιοκράτες που έφυγαν από τους ρεπουμπλικανούς. Οι αμερικανικές δυνάμεις απέκτησαν έλεγχο του φρούριου το 1796. Οι Βρετανοί ανακτάρισαν το Fort Niagara το 1812, και στο τέλος του Πολέμου του 1812, αποδόθηκε στις Η.Π.
Ο τύπος φρούριου που αντιπροσωπεύει το Fort Niagara δεν αντέχει καλά βομβαρδισμό από αρτολεια. Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, το στρατιωτικό μετέφερε τα φρούρια έξω από το αρχικό φρούριο. Τα νέα φρούρια είχαν πρόσβαση στο σιδηρόδρομο, και πεδίο βολής 1,000-yard για εκπαίδευση στρατευμάτων. Χρησιμοποιήθηκε για εκπαίδευση στρατιωτών για τον Ισπανικά-Αμερικανικό Πόλεμο και τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιήθηκε για κράτηση γερμανικών αιχμαλώτων πολέμου από την Βόρεια Αφρική.
Το Old Fort μετατράπηκε σε μουσείο το 1931, μετά από που ο Old Fort Niagara Association λάβε δικαιώματα διατήρησης και λειτουργίας του φρούριου. Ορίστηκε Εθνικό Ιστορικό Σημείο το 1960. Ο αμερικανικός στρατός εγκαταλείπει το φρούριο το 1963, αλλά η Αμερικανική Ακτοφυλακή εξακολουθεί να λειτουργεί από το φρούριο. Προς το παρόν, είναι μέρος του Fort Niagara State Park και Μουσείου.
