Η Monroe, τοποθετημένη στο νοτιό Orange County, Νέα Υόρκη, περιλαμβάνει τα χωριά Harriman, Monroe και Kiryas Joel. Κατά την απογραφή του 2000, η Monroe είχε 31.407 κατοίκους.
Το 1707, η βασίλισσα Anne της Αγγλίας χάρισε ένα land patent, το Cheesecock Patent, σε μια γυναίκα και έξι άνδρες. Αν και οι πρώτοι λευκοί settlers ήταν Ολλανοί, οι Άγγλοι άρχισαν να κινούνται βόρεια από το Long Island λόγω των πλούσιων πόρων της Monroe. Η πόλη ενσωματώθηκε επίσημα το 1799. Σύντομα μετά, το όνομά της άλλαξε δύο φορές· το 1801, έγινε Southfield και, το 1808, έγινε Monroe, ονομασμένη από τον πέμπτο πρόεδρο, James Monroe.
Η Monroe βρίσκεται σε περιοχή πλούσια σε πόρους. Το περιβάλλον χώμα έχει πλούτο σε σίδερο, ξύλο, άσβεστο και quartz. Το σιδηρομεταλλεία γίνεται ένα από τα πιο κερδοφόρα επιχειρήσεις στη βιομηχανία της Monroe, μέχρι μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Το Sterling Iron Works ιδρύθηκε το 1752, και η φούρνα του χάλκευσε το πρώτο αγκύρα πλοίου που ποτέ χτίστηκε στη Νέα Υόρκη.
Η Monroe είναι διάσημη για τη θέση της ως stop κατά μήκους του Underground Railroad για σκλάβους που φεύγουν από το Νότιο. Το hideout ήταν στο σπίτι του John Milton Bull, γνωστού philanthropist.
Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, η παραγωγή τυριού ανήλθε στη Monroe. Προσπάθεια να βρεθεί τεχνική επεξεργασίας που θα επέτρεπε στο τυρί να αποσταλεί χωρίς να χαλάσει, ο Emil Frey πειράματισε με μίμηση Bismark cheese, χρησιμοποιώντας σουϊσ τυρί που ήταν ελαττωματικό ή σπασμένο. Αυτό το imitation cheese έγινε αργότερα γνωστό ως Velveeta.
