Περισσότερο από 3 εκατομμύρια επισκέπτες έρχονται κάθε χρόνο στο Εθνικό Πάρκο Αναψυχής Glen Canyon της Αριζόνας, το οποίο περιλαμβάνει τη Λίμνη Powell και τη Φράγμα Glen Canyon, αλλά παραμένει ένα από τα πιο διενεξημένα έργα του Bureau of Reclamation. Η κατασκευή φραγμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες γίνεται σημαντική εθνική πολιτική το 1902 με τη δημιουργία του U.S. Bureau of Reclamation Agency, με ανάγκη να ανακτήσει έρημες και ξηρές γείων σε 17 δυτικές πολιτείες. Αυτός ο στόχος совпаδεν με μια αυξανόμενη ανάγκη για ηλεκτρική ενέργεια, και culminated στο τεράστιο Grand Coulee Dam το 1933. Η υδροηλεκτρική ενέργεια σήμερα λογίζει για λίγο λιγότερο από το μισό της εθνικής παραγωγής ενέργειας.
Μηχανικοί και γεωλόγοι του Federal Bureau of Reclamation άρχισαν να σχεδιάζουν τη Φράγμα Glen Canyon το 1946 μετά από την καθορισμό ότι οι τοιχοί του φαράγγιου ήταν αρκετά ψηλοί και ισχυροί για να αντέξουν την πίεση 27 εκατομμύρια acre feet νερού.
Σύμφωνα με μια ιστορία του Bureau of Reclamation για τη φράγμα, η κατασκευή άρχισε επίσημα το 1956, αλλά οι ομάδες κατασκευής ξόδεψαν σχεδόν τρία χρόνια προετοιμάζοντας την τοποθεσία, η οποία περιλάμβανε την κατασκευή της Γέφυρας Glen Canyon που απαιτούνταν για να φέρει εξοπλισμό κατασκευής, εργαζόμενους και υλικά στην απομακρυσμένη ερημική τοποθεσία της Αριζόνας.
Σύμφωνα με το Bureau, η χτίσιμο του 710 ποδιών ψηλού μονωτικού δομής έλαβε άλλο τρία χρόνια. Οι εργαζόμενοι άρχισαν τότε να εγκαθιστούν τεράστιεςrender turbines και γεννήτριες που απαιτούνταν για να παράγουν πάνω από ένα εκατομμύριο kilowatts ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτό πήρε τρία χρόνια ακόμα. Η «Ladybird» Johnson, η σύζυγος του Πρόεδρου Lyndon Johnson, εγκαινίασε τη φράγμα στις 22 Σεπτεμβρίου 1966, 20 χρόνια μετά την αρχή του έργου.
Η φράγμα προκάλεσε διαμάχες από την αρχή της. Το 1963, πριν την ολοκλήρωση της φράγματος, ο David Brower του Sierra Club ισχυρίστηκε εναντίον της και ισχυρίστηκε ότι δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό που δεν εξυπηρετούν ήδη η Hoover, Parker και Davis φράγματα. Οι περιβαλλοντιστές σήμερα ισχυρίζονται ότι σπαταλάει εκατοντάδες χιλιάδες πόδια νερού και εξυπηρετεί κυρίως για να παρέχει επιχορηγημένο νερό στη βιομηχανική γεωργία «προσπαθώντας να κάνει μη γεωργήσιμη γη γεωργήσιμη.» Μερικοί κριτικοί ρωτούν τη συνεχή βιωσιμότητα του Ποταμού Colorado σε άλλα 50 χρόνια. Ο Richard Ingebretsen του Glen Canyon Institute είπε στο Salt Lake Tribune το 2007: «Η φράγμα θα είναι εκεί ή δεν θα είναι εκεί. Αλλά με την υπερβολική χρήση του νερού και την παγκόσμιαthernwarming, η Λίμνη Powell δεν θα είναι εδώ.»
Οι υποστηρικτές της φράγματος ισχυρίζονται ότι η απώλεια της υδροηλεκτρικής παραγωγικής ικανότητας θα αντισταθμιζόταν από ηλεκτρισμό που παράγεται από ορυκτά καύσιμα, ότι οι τρέχοντες χρήστες της ηλεκτρικής ενέργειας του Colorado River Storage Project θα βιώνουν σημαντικές αύξησεις τιμών, και ότι είναι αντίθετο στις ισχυρισμούς των περιβαλλοντιστών η φράγμα δεν αποτελεί απειλή για τη δημόσια ασφάλεια. Επισημαίνουν επίσης ότι κάθε χρόνο 3 εκατομμύρια επισκέπτες έρχονται στη Λίμνη Powell, η οποία η φράγμα έχει δημιουργήσει, και μένουν περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο федеράλ πάρκο.
