Το «Αμερικανικό Σύστημα Κατασκευής»—τυποποιημένα, αντικαταστάσιμα μέρη—επεφώλευσε την παραγωγή και ξαναδιαμόρφωσε την αμερικανική εργατική δύναμη τον 19ο αιώνα.
Ειδικευμένοι τεχνίτες φτιάχναν κάθε μέρος χειροκίνητα, προσαρμόζοντάς τα μοναδικά. Η αντικαταστάσιμότητα επέτρεψε σε λιγότερο ειδικευμένους εργάτες να χειρίζονται εξειδικευμένες μηχανές (τornoi, φρεζομηχανές, φούρνες) παράγοντας ταυτόχρονα μέρη με ακριβείς ανοχές. Αυτό απεξιδίκευσε ορισμένες εργασίες αλλά δημιούργησε τεράστια ζήτηση για χειριστές μηχανών, κατασκευαστές εργαλείων και επιτηρητές εργοστασίων.
Η μαζική παραγωγή μειώνει δραματικά κόστη και χρόνο. Πυροβολικά (Σπριγκφιλντ Αρμόρι, Κολτ), ρολόγια, ραπτομηχανές, ποδήλατα, και αργότερα αυτοκίνητα βγήκαν από νέα εργοστάσια. Ο κατασκευαστικός τομέας έκρηξε, γινόμενος ο κινητήρας της αμερικανικής οικονομίας.
Τα εργοστάσια συστάθηκαν σε πόλεις (Λόuell, Πάτερσον, Πιτσбург, Ντίτρoιτ). Αγροτικοί αμερικανοί και μετανάστες σούρουν για μισθούς, αναπτύσσοντας γρήγορα την αστικοποίηση και την άνοδο βιομηχανικών πόλεων.
Σταθερές μισθοί εργοστασίων—υψηλότεροι από την αγροτική εργασία—έτρεψαν τους εργάτες να αγοράσουν σπίτια, να εκπαιδεύσουν παιδιά, και να καταναλώσουν βιομηχανικά προϊόντα. Εμφανίστηκε ξεχωριστή βιομηχανική μεσογενής τάξη.
Μέχρι το τέλη του 1800, οι αμερικανικοί κατασκευαστές κυριαρχούσαν στις παγκόσμιες αγορές σε πυροβολικά, γεωργικές μηχανές και γραφομηχανές—χάρη στα οφέλη αποδοτικότητας από αντικαταστάσιμα μέρη.
Δημιουργώντας πρωτοφανή ευημερία, το σύστημα εισήγαγε επίσης επαναλαμβανόμενη εργασία, απώλεια αυτονομίας τεχνίτη, και εργατικές διαμαρτυρίες που σχήμασαν το αμερικανικό εργατικό κίνημα.
