Η Αϊτή έχει παραδοσιακά μια από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Μέρος της αιτίας η ιστορία γεμάτη δικτάτορες και διαφθορομένους αρχαίους. Συνεχής αναστάτωση φαίνεται σταθερή κατάσταση για αυτή τη μικρή χώρα κοντά στον πλούτο των ΗΠΑ.
Η Δημοκρατία της Αϊτής ιδρύθηκε από επανάσταση δούλων πρώιμα 1800. Ξεκίνησε με την κατάργηση της δουλείας μετά τη Γαλλική Επανάσταση (1789). Ηγήθηκε ο Τoussaint L'Overture ( πρώην δούλος), νίκη Γάλλων, ανεξαρτησία 1804 από τον Jean Jacques Dessalines.
Ο Dessalines αυτοπροσδιορίστηκε αυτοκράτορας, δολοφονήθηκε 1806. Η χώρα διαιρέθηκε: μοναρχία βορρά, δημοκρατία νότου. Και τα δύο επέστρεψαν τις φυτείες στους πρώην δούλους, οικονομία βασισμένη στη γεωργία.
Ενωποιήθηκαν 1820 υπό τον Jean Pierre Boyer. Δύο χρόνια μετά κατείχαν τη Δομινικανή Δημοκρατία. Δέκα ετών ενιαία δημοκρατία.
1849: ο πρόεδρος Faustin Elie Soulouque ανεψήφισε себе ως Αυτοκράτορας Faustinus I. Επανάσταση του Nicholas Fabre Geffrard επαναφέρει τη δημοκρατία, αλλά ακολούθησε περίοδος αστάθειας μέχρι 1915, όταν η δολοφονία του προέδρου Vilbrun Guillaume Sam οδήγησε σε αμερικανική στρατιωτική κατοχή.
Εκλογή του Sténio Vincent και νέο σύνταγμα -> σταθερότητα στη Μεγάλη Κρίση και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Κρίση στην Αϊτή το 1950 από κούπια, ο Paul Magloire στην εξουσία. Μετά την εξορία του, νέα αστάθεια, μετά η πιο περίφημη περίοδος.
1957: François Duvalier (Papa Doc) πρόεδρος, 1958 διτάτορας. Απολύτως σκληρός. Αντίπαλοι εξορίστηκαν/φυλακίστηκαν. 1971 πέθανε, η εξουσία στον γιο (Baby Doc). Λιγότερο ικανός, κράτησε εξουσία μέχρι 1986 (φυγή).
Ελπίδες με Jean-Paul Aristide 1990, αλλά ξανά κούπια. Επιστράφηκε με παρέμβαση ООΝ και Clinton. Δεν μπορούσε να υποβληθεί δεύτερη φορά, αντικαταστάθηκε από René Préval 1995. Ο Aristide παραμένει επιδραστικός.
