Ο τουρισμός είναι μέσο οικονομικής ανάπτυξης στα Καραϊβικά. Η βιομηχανία φέρνει ξένο νόμισμα, παρέχει έσοδα για τις τοπικές κυβερνήσεις και θέσεις εργασίας για τους ανθρώπους. Στην επιφάνεια, φαίνεται ότι υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα στον τουρισμό στα Καραϊβικά. Ωστόσο υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά, στην οποία οι αρνητικές επιπτώσεις ξεπερνούν τα οφέλη. Λείπει ο έλεγχος στην εισροή αγαθών και ανθρώπων, η περιοχή βιώνει πολλά μειονεκτήματα από την ανθούσα τουριστική βιομηχανία.
Ίσως τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του τουρισμού στα Καραϊβικά είναι οι περιβαλλοντικές συνέπειες. Το οικοσύστημα είναι υπό σταθερή πίεση λόγω της κατακερματιστικής κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, νερού και θαλασσινών. Παράλιες και λιμνάζ που ήταν άπρακτα καταστρέφονται από ρύπανση και υπερχρήση. Η άμμος αφαιρείται συνεχώς από τις ακτογραμμές για να γίνει χώρος για νέα κατασκευές. Καθώς περισσότεροι άνθρωποι συγκεντρώνονται στις παράλιες, η ακτογραμματική ανάπτυξη συνεχίζεται με αυξανόμενο ρυθμό, συμβάλλοντας στην παγκόσμια επιθέρμανση. Τα απόβλητα από τα κρουαζιέρας πλοία απειλούν το οικοσύστημα καθώς ρέουν στις ρεύματα μέσω της Καριβικής Θάλασσας, επηρεάζοντας την υδατική ζωή. Τελικά, η παγκόσμια επιθέρμανση από ρύπανση και ταχεία ανάπτυξη θα συμβάλει στην άνοδο του επιπέδου της θάλασσας η οποία θα καταστρέψει τις ακτογραμμές και τη βιομηχανία στην οποία η περιοχή έχει γίνει εξαρτημένη.
Κατά την αποικιακή περίοδο, η οικονομία της περιοχής βασίζονταν στην εξαγωγή cash crops. Από το 1978 έως το 1988 ο τουρισμός στα Καραϊβικά αυξήθηκε 52,2 τοις εκατό. Σήμερα, ο τουρισμός είναι η βάση της οικονομίας, κάνοντας τα Καραϊβικά «τέσσερις φορές πιο εξαρτημένα από τον τουρισμό από οποιαδήποτε άλλη περιοχή στον κόσμο», σύμφωνα με το TransAfrica Forum. Ο τουρισμός στα Καραϊβικά είναι αρκετά μεγάλος για να απειλήσει τη γεωργία, τα ορυχεία και τις υφαντικές βιομηχανίες της περιοχής. Η κατακερματιστική εξάρτηση από τον τουρισμό βάζει τα Καραϊβικά σε μειονέκτημα με την απειλή της παγκόσμιας επιθέρμανσης και άλλων φυσικών καταστροφών. Με 2,4 εκατομμύρια θέσεις εργασίας στο pawn, ένα ηττημένο στην τουριστική βιομηχανία θα αφήσει την περιοχή σε ερείπια.
Αν και ο τουρισμός αποτελεί το 15 τοις εκατό του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος στα Καραϊβικά, η κατανομή του πλούτου στα νησιά είναι χαμηλή, συχνά βλέποντας διασπορά πόρων στα κέντρα αναψυχής. Οι ξένοι επενδυτές όπως ιδιοκτήτες ξενοδοχείων και ιδιοκτήτες συστημάτων επικοινωνίας και μεταφορών διακινούν χρήματα από τη βιομηχανία πριν φτάσουν στους ανθρώπους. Οι εξωχθονικοί που εργάζονται εκτός της τουριστικής βιομηχανίας βιώνουν χασμούς μισθών χωρίς πρόσβαση σε ξένο νόμισμα. Τα οικονομικά μειονεκτήματα του τουρισμού στα Καραϊβικά επηρεάζουν τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά αίτια.
Οι συνθήκες εργασίας στα Καραϊβικά δεν παρακολουθούν στενά, οδηγώντας στην εκμετάλλευση εργαζομένων. Οι εργασιακοί διχοτομίες βλέπουν γυναίκες και εξωχθονικούς να εργάζονται σε χαμηλοαποδοτικά, χαμηλής δεξιότητας εργασίες υπηρεσιών. Λόγω του κατακερματιστικού ενδιαφέροντος για ξένες επενδύσεις, οι ανησυχίες των τοπικών ανθρώπων συχνά παίρνουν κάθισμα πίσω στις απαιτήσεις της τουριστικής βιομηχανίας, εξασθενίζοντας την τοπική πολιτική φωνή. Ναρκωτικά και prostituição τρέχουνunchecked, με τη τουριστική βιομηχανία να φέρει τη μεγαλύτερη μέριδα της ευθύνης. Η έλλειψη ελέγχου αγαθών και υπηρεσιών επηρεάζει «το ηθικό και κοινωνικό υφasma των Καραϊβικών», σημειώνει το TransAfrica Forum.
