Οι καριβικές χώρες όπως η Ιαμαϊκα και η Μπαρμπάντος έχουν, από τη δεκαετία του 1970, trải nghiệm αύξησης, σε ποικίλους βαθμούς, στον τουρισμό. Νησιά που είναι παλιές χέρια στην τουριστική βιομηχανία ζητούν να διατηρήσουν ή να βελτιώσουν τη μερίδα τους τουρισμού, ενώ αυτά πιο καινούργια στον τουρισμό εργάζονται για να επεκτείνουν τον τουρισμό στις χώρες τους. Πριν τεθούν μέτρα για επέκταση του καριβικού τουρισμού, όμως, οι χώρες πρέπει να καθορίσουν αν τα pros του τουρισμού ξεπερνούν τα cons.
Ο τουρισμός είναι ένα υποσχόμενο μέσο σωστής οικονομικής ανάπτυξης, κερδίζοντας ξένο ανταλλακτικό, δημιουργώντας θέσεις εργασίας στο τοπικό, επαρχιακό και κυβερνητικό επίπεδο, και παρέχοντας κρατικές εσόδους. Η απομάκρυνση από την cash-crop οικονομία που κυρίευσε τα Καραϊβικά από την αποικιοκρατία μπορεί να είναι συνεπής για τη σταθερότητα των καριβικών οικονομιών. Επιπλέον, η ανάπτυξη του τουρισμού στις καριβικές οικονομίες έχει έμμεσα αναφλογίσει την ανάπτυξη σχετικών βιομηχανιών, όπως υπηρεσιών- και τουρισμός-σχετικών επιχειρήσεων. Η ξενοδοχειακή χωρητικότητα και η βιομηχανία κατασκευών της Αρούβας, για παράδειγμα, έχουν μεγαλοποιηθεί πολλαπλώς από το 1985.
Οι υποστηρικτές του τουρισμού επιχειρούν ότι ο τουρισμός οδήγησε σε αυξημένη εκτίμηση του καριβικού πολιτισμού, αυξάνοντας την εσωτερική συνείδηση του καριβικού πολιτισμού και γιορτάζοντας καριβικά ινδίζενες ιστορικές τοποθεσίες. Πολλές τοπικές τέχνες και χειροτεχνίες, για παράδειγμα, έχουν γίνει πιο ορατές από τον τουρισμό και έχουν γίνει κερδοφόρες τοπικές βιομηχανίες, λόγω τουριστικού εμπορίου. Ιστορικές τοποθεσίες, χάρη στο ενδιαφέρον του τουριστών, έχουν ανακατασκευαστεί και διατηρηθεί καλύτερα από ό,τι αλλιώς θα ήταν, και τοπικές γιορτές και πολιτιστικές εκδηλώσεις έχουν αναπτυχθεί και υποστηριχθούν λόγω βαριάς τουριστικής συμμετοχής.
Ο καριβικός τουρισμός κάνει τις καριβικές οικονομίες ιδιαίτερα ευάλωτες στα κεφάλαια του εξωτερικού κόσμου: αυτή τη στιγμή, τα Καραϊβικά είναι τέσσερις φορές πιο εξαρτημένα από τον τουρισμό από οποιαδήποτε άλλη περιοχή στον κόσμο, και αυτή η εξάρτηση πιθανότατα μόνο θα αυξηθεί, λόγω απειλών στην αγροτική, ορυκτική και υφαντική βιομηχανία των Καραϊβικών. Επιπλέον, οι κριτικοί υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της ροής χρήματος, λόγω τουρισμού, πηγαίνει σε ξένους επενδυτές που κατέχουν τα ξενοδοχεία, τα συστήματα επικοινωνίας και τα συστήματα μεταφορών που αφορούν τον τουρισμό, και ότι ο τουρισμός έχει δημιουργήσει πραγματικά ισχυρά μισθολογικά χάσματα μεταξύ εργατών χειρωνακτικής και διαχειριστικών εργαζομένων.
Οι κριτικοί του τουρισμού κατηγορούν ευρέως ότι προωθεί την ανάπτυξη ενός ακανονίστου εγκληματικού τομέα, συμπεριλαμβανομένης της prostitution και ναρκωτικών, λόγω αδυναμίας των χωρών να ελέγξουν την εισροή αγαθών και ανθρώπων. Επιπλέον, η εισροή πολυτελών αγαθών και υπηρεσιών που συνοδεύει την αυξημένη τουρισμό έχει προκαλέσει αυτό που πολλοί αντιλαμβάνονται ως αύξηση του υλισμού στον καριβικό πολιτισμό. Τέλος, οι ανησυχίες των τοπικών ανθρώπων συχνά παραλείπονται για αυτές της βιομηχανίας: για παράδειγμα, παράλιες και λιμνάκια καταστρέφονται για λογαριασμό της οικοδόμησης εμπορικών τουριστικών δομών, τα οποία είναι πιο κερδοφόρα από τη διάσωση του περιβάλλοντος.
