Η Δυτική Αφρική είναι πιο γνωστή για τις τροπικές δάσους και την πολιτική αστάθεια παρά για τα βουνά. Το μεγαλύτερο μέρος είναι χαμηλό, ωστόσο η Καμερούν έχει το Μουντ Καμερούν (4.040 μ.). Άλλα χαμηλότερα βουνά και ηφαίστεια υπάρχουν, αλλά κανένα δεν ξεπερνά τα 3.000 μ. Υπάρχουν ενεργοί ηφαίστειοι και πολλά βουνά είναι απομακρυσμένα/απρόσιτα.
Το ψηλότερο βουνό της Δυτικής Αφρικής (4.040 μ.) είναι ενεργός ηφαιστειάκος κώνος που εξέκαυσε τελευταία το 2000. Πρώτη καταγεγραμμένη έκρηξη 5ος αιώνας π.Χ. από τον Καρχηδόνιο ναύτη Χάννο. Είναι ο κοντινότερος ηφαίστειος στη θάλασσα, ανεβαίνοντας σχεδόν απευθείας από τον Κόλπο της Γουινέας. Υπάρχει και το Πίκο ντε Σάντα Ισαβέλ (3.008 μ.) σε νησί παράκτι. Πρώτη άνοδος 1861 από τον Sir Richard Burton. Μπορεί να ανεβεί από πεζοπόρους αν δεν εξαερεί.
Πρώην Πίκο ντε Σάντα Ισαβέλ, αυτό το ηφαιστειάκο βουνό (3.011 μ.) βρίσκεται στο νησί Μπίοκο της Ισημερινής Γουινέας. Τελευταία έκρηξη 1923. Οι κάτω πλευρές καλύπτονται από τροπικό δάσος. Από την κορυφή φαίνεται το Μουντ Καμερούν. Και τα δύο ανήκουν στη γραμμή Καμερούν: ραγδαία ζώνη από τη λίμνη Τσαντ μέχρι τον Κόλπο της Γουινέας.
Σε ύψος 1.752 μ., το Μουντ Νίμπα (ή Ριχάρ-Μολάρ) βρίσκεται στα σύνορα Λιβερίας, Γουινέας και Κοτό ντ'Ιβουάρ. Είναι το ψηλότερο βουνό των τριών χωρών και της ντεμιάς Νίμπα. Πλούσιο σε σίδηρο: η λιβεριανή πλευρά έχει εξαντληθεί, ενώ Γουινέα και Κοτό ντ'Ιβουάρ την έχουν προστατέψει. Τα προστατευμένα μέρη είναι Π.Κ. UNESCO.
Το ψηλότερο βουνό της Σιέρα Λεόνε (1.945 μ.) και της ντεμιάς Γουινέας. Δυσκολεύει η πρόσβαση: δεν υπάρχει ασφαλτιστός δρόμος κοντά.
Το Πίκο ντε Σάο Τομέ είναι επίσημα 2.024 μ. υψόμετρο, αλλά στην πραγματικότητα είναι η εκκρεμής κορυφή τεράστιου ηφαιστειάκου σκόπελου που καθίζει στο βυθό σε βάθος >3.000 μ. Αυτό το κάνει το ψηλότερο βουνό της Δυτικής Αφρικής παρά να είναι πλεον υποβρύχιο. Ως ψηλότερο σημείο του νησιού Σάο Τομέ στον Κόλπο της Γουινέας, συνεχίζει τη Γραμμή Καμερούν. Οι ανώτερες πλευρές είναι δάσος εντός Εθνικού Πάρκου Ομπο.
