Η πλούσια σε άγρια ζωή και πετρέλαιο Δημοκρατία της Ισημερινής Γουινέας είναι πρώην ισπανική αποικία στη δυτικοκεντρική Αφρική που αποτελείται από μια ηπειρωτική περιοχή (γνωστή ως Ρίο Μουνι) και έναν αριθμό νησιών, το σημαντικότερο είναι το γαλαπαγός-ομοιό Βιοκό. Η φυσική ομορφιά της της δίνει έναν αριθμό ισχυρών τουριστικών προσελκύσεων, ωστόσο η κυβέρνηση μέχρι τώρα φαίνεται πιο ενδιαφερόμενη στην εκμετάλλευση του πετρελαϊκού πλούτου της Ισημερινής Γουινέας παρά στην ανάπτυξη της τουριστικής υποδομής της. Σύμφωνα με το africatravelguide.com, «Η Ισημερινή Γουινέα είναι προορισμός ταξιδιώτη για εκείνους που ψάχνουν για μια αφή του ασυνήθιστου σε μια γη tropικών δασών, σκεπτικών ηφαιστείων, διασκορπισμένων νησιών και ατμοσφαιρικών αν και κάπως αντιπροσωπευτικών πόλεων».
Το Lonely Planet χαρακτηρίζει το Εθνικό Πάρκο Μοντέ Αλέν, ένα φυλακτικό 1.400 τετραγωνικών χιλιομέτρων στην ηπειρωτική περιοχή της χώρας, ως «ένα από τα κρυμμένα πετραχοράγματα της Κεντρικής Αφρικής». Τα άπλυτα τροπικά δάση του είναι σπίτι για τεράστια ποικιλία ζωικής ζωής, συμπεριλαμβανομένων ελεφάντων, γορίλλας, μανδρίλ, γιγαντιαίων βατράχων και εξωτικών πουλιών και πεταλουδών.
Όταν ο 15ος αιώνας πορτογαλικός εξερευνητής Φερνάν ντο Πο έφτασε στο νησί Βιοκό, ήταν τόσο χαρούμενος από τη φυσική ομορφιά του που το ονόμασε Φορμόσα, ή «Όμορφο». Σύμφωνα με το National Geographic, «Στο εσωτερικό του νησιού, ξυλότοπια, λιβάδια, και τροπικό δάσος παραμένουν πολύ όπως ήταν όταν οι πρώτοι πορτογαλικοί εξερευνητές κατέβησαν τον 15ο αιώνα: σε μεγάλο βαθμό αδιέξοδα και όμορφα». Οι επισκέπτες μπορούν να περιμένουν να δουν έως επτά είδη μαϊμούδων, μεταξύ άλλων ζωϊκών μορφών.
Το Μαμπάλο, η πρωτεύουσα της χώρας, βρίσκεται στην βόρεια άκρη του νησιού Βιοκό, αν και η φυσική ομορφιά της τώρα διακείρει με πετρελαϊκές πλατφόρμες. Ακόμα, αξίζει επίσκεψη, αν και προσοχή συμβουλεύεται. Το Worldtravels.com χαρακτηρίζει το Μαμπάλο ως «φαινομενικά φθαρμένο αλλά χαρμαντικό νησιωτικό χωριό με επικράτηση ισπανικής κολονιαλικής αρχιτεκτονικής», προσθέτοντας ότι «ενώ η αγορά του Μαμπάλο είναι ζωντανή και γεμάτη περιέργειες και εξαιρετικά υφαντά υφάσματα, ένας τουρίστες θα πρέπει να προσέχει να μην ληστευτεί...»
Η Ισημερινή Γουινέα έχει μεγάλο ακτογραμμή, αλλά οι παράλιές της είναι πιο πιθανό να ελκύσουν τον off-the-beaten-path βακπακέρ από τον πολυτελή ταξιδιώτη. Το Africatravelguide.com περιγράφει τα highlights παραλιών της χώρας ως εξής: «Η Μπάτα είναι η κουρασμένη παραλιακή ανάκτορο με αρκετή χάρη για να τρέψει το ποντίκι στην ψυχή ενός παραλιαχού, αλλά όχι σχεδόν αρκετή για να δικαιολογήσει μια εγκατάσταση Club Med. Το παραλιακό χωριό Ουρέκα είναι προστατευμένο habitat αναπαραγωγής θαλασσίωνχελώνων και τίποτα άλλο».
Οι επίσημες απαιτήσεις για τουριστική είσοδο στην Ισημερινή Γουινέα μπορεί να είναι βαρύβαρες. Όπως λέει ο ιστότοπος τουριστών Lonely Planet, «Με τις δυσκολίες λήψης βίζας και το σακίσιμο που λαμβάνεις καθώς περπατάς στην πόρτα αυτού του μικρού τροπικού πρώην ισπανικού αποικίας, μπορεί να σκεφτείς ότι η Ισημερινή Γουινέα προτιμά να μην σε έχει».
Σύμφωνα με την επίσημη κυβερνητική ιστοσελίδα, οι πολίτες ΗΠΑ δεν χρειάζονται τουριστική βίζα για να επισκεφθούν την Ισημερινή Γουινέα. Παρ' όλα αυτά, πρέπει ακόμα να συμπληρώσουν δύο αιτήσεις βίζας και να υποβάλουν δύο φωτογραφίες διαβατηρίου, καθώς και τράπεζα δήλωση που δείχνει ότι έχουν περιουσιακά στοιχεία τουλάχιστον 2.000 USD. Κατά την είσοδο, απαιτείται επίσης να δείξουν απόδειξη εμβολιασμών βελαρίτιδας, κίτρινης πυρετός και χολέρας μαζί με το διαβατήριό τους.
Ταξιδιώτες από άλλες χώρες αντιμετωπίζουν τις ίδιες απαιτήσεις, με την εξαίρεση που από τότε που απαιτούνται να λάβουν πραγματικά την τουριστική βίζα, πρέπει να υποβάλουν τέλος 100 USD μαζί με τις δύο φόρμες αίτησης βίζας και τις φωτογραφίες διαβατηρίου.
