Ο Ισλάμ έφτασε στην Ακρωτήριο της Αφρικάς μέσα σε δεκαετιάδες από την ίδρυσή του—μεταξύ των πρώτων περιοχών έξω από την Αραβία που τον δέχτηκαν.
Ο Προφήτης Μουχάμεντ έστειλε διωχμένους ακολούθους στον Χριστιανό Βασιλιά Νέγους (Ναγιάσι) Ασάμα ιμπν Αμπγιάρ της Αξούμ. Υποδεχτήκαν, προστάτηκαν, και επιτρέπθηκε να ασκούν ελεύθερα. Αυτό θεμελίωσε την πρώτη στελεχώση του Ισλάμ και ένα μοντέλο μουσουλμάνων-χριστιανικής συμβίωσης.
Μουσουλμάνοι έμποροι (Αράβες, Περσές, Ινδοί) κυρίαρχος στην Ινδικό Ωκεανό εμπόριο. Λιμάνια όπως Ζέιλα, Μπερμπέρα, Μασσάβα, Νταλχάκ γίνησαν κόμβοι. Οι έμποροι εγκαταστάθηκαν, παντρεύτηκαν τοπικά, χτίσαν τζαμιά—διαδίδοντας την πίστη οργανικά μέσω καθημερινής αλληλεπίδρασης.
Οι βασιλιάδες της Αξούμ συνδύαζαν μουσουλμάνους γνώστες σε θεολογικές συζητήσεις. Οι Σαχάμπα (Σύντροφοι) που μετανάστευσαν γίναμε σεβαστές μέλη της κοινότητας, όχι κατακτητές.
Τοπικά ηγέτες παντρεύτηκαν σε εμπορικές οικογένειες—δημιουργώντας δεσμούς συγγένειας που διευκόλυναν την μετάβαση. Ακτινικά σουλτανατάδες προκύπτησαν (Ιφάτ, Αντάλ, αργότερα Χαράρ) συνδυάζοντας ισλαμική διακυβέρνηση με τοπικές παραδόσεις.
Ο Ισλάμ ερριζώθηκε χωρίς να μετατοπίσει το Χριστιανισμό στα ορεινά. Το αποτέλεσμα: ένα πολυκεντρικό Ακρωτήριο όπου ο Ισλάμ κυριαρχεί στις ακτές/χαμηλές περιοχές, το Χριστιανισμό στα ορεινά, με βαθιά συνκρητισμό (π.χ. Σουφικά μέλη, λατρεία τοπικών αγίων). Σήμερα, Αιθιοπία ~34% Μουσουλμάνοι· Σομαλία ~99%· Τζιμπουτί ~94%· Ερυθραία ~50%.
