Στη δεκαετία του 1990, ο γιαμαϊκός επιστήμονας ζωικής παραγωγής Dr. Patrick Imani ανέπτυξε μια νέα πορεία βοδινών προσαρμοσμένη στις συνθήκες του νησιού: την Ελπίδα (Hope). Ζωογενετικολόγος και ερευνητής στο Σταθμό Ερευνών Bodles του Υπουργείου Γεωργίας, ο Imani στοχοποιούσε να λύσει ένα μόνιμο πρόβλημα — γαλακτοπαραγωγικά βοδινά που παρήγαγαν καλά αλλά δεν αντέχαν την καύσωνα, υγρασία, και τροπική χορταφαγία της Γιαμαίκας.
Το πρόγραμμα του Imani διασταύρωσε Holstein-Friesians (υψηλή γαλακτική παραγωγή) με γενετική Sahiwal και Jersey (θερμο ανοχή, αντίσταση σε ασθένειες, και καλύτερη μετατροφή τροφής σε τροπικά χόρτα). Μετά από γενιές επιλογής, η πορεία Ελπίδας προέκυψε: ένα διπλού σκοπού ζώο που παράγει 15–20 λίτρα γάλα καθημερινά υπό τοπικές συνθήκες — πολύ πάνω από τα 5–8 λίτρα από παραδοσιακές διασταυρώσεις — ενώ ευδοκιμεί σε χορτάρια χωρίς βαριά κεντρωμένη τροφή.
Η πορεία Ελπίδας έδωσε στους μικροκατοίκους αγρότες ένα βιώσιμο γαλακτοπαραγωγικό ζώο προσαρμοσμένο στο περιβάλλον, μειώνοντας την εξάρτηση από εισαγόμενη τροφή και ξένες πορείες που απέτυχαν στους τρόπους. Παρμένει ορόσημο στην καινοτομία ζωικής παραγωγής στα Καραϊβικά, αποδεικνύοντας πώς η στοχευμένη γέννηση μπορεί να ευθυγραμμίσει παραγωγικότητα με οικολογική πραγματικότητα.
Η εργασία του Dr. Imani βραβεύτηκε περιφερειακά και προώθησε την υπόθεση για τοπικά προσαρμοσμένη γονιδιώματα στην τροπική γεωργία.
