Οι πρωτογενείς στόχοι της γενοκτονίας ενάντια στους Τούτσι (Απρίλιος–Ιούλιος 1994) ήταν:
Συστηματική εξόντωση της μειονότητας Τούτσι (~14% πληθυσμού). Ταυτοποίηση μέσω ταυτότητας, εμφάνισης, γειτόνων. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά, νήπια — καμία εξαίρεση. ~800.000–1.000.000 νεκροί (70–80% των Τούτσι).
Χούτου που αντέστησαν στην ακραία ιδεολογία Χούτου Power: Πρωθυπουργός Αγαθέ Ουιλινγιγιμάνα, δικαστές, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολιτικοί (PSD, PL, MDR αντιπολίτευση), κληρικοί που προστάτευαν Τούτσι, συμπολίτες που κρύβουν Τούτσι. Χαρακτηρίστηκαν ιβύιτσο (συνεργάτες/προδότης).
Μικρή ομάδα δάσους (~1%): αναλογικά πλέον νεκροί, περιθωριακοποιημένοι, αγνοημένοι στο μεταπολεμικό.
Μιλίτσες Interahamwe/Impuzamugambi, Προεδρική Φρουρά, Στρατιωτικές Δυνάμεις Ρουάντα (FAR), αστυνομία, τοπικοί λειτουργοί, συμπολίτες Χούτου προκλημένοι από μισητική ενημέρωση (RTLM, Kangura). Οργάνωσης από Ακαζού (εσωτερικό κύκλο Χαμπιαριμανά).