Γιατί Το ΟΗΕ Δυσκολεύτηκε στην Κρίση Σουέζ: 5 Δομικές Αποτυχίες

Η Κρίση Σουέζ του 1956 εξέPOSE τους λειτουργικούς περιορισμούς του ΟΗΕ όταν συγκρούονται μεγάλοι συμφέροντες. Πέντε βασικοί λόγοι για τους οποίους το ΟΗΕ δενmanaged να την επιλύσει:

1. Καμία Δυνάμεις Εφαρμογής
   Οι αποφάσεις ΟΗΕ (π.χ. UNSCR 118, 119) καλούσαν σε διακοπή πυρός και ανάκληση—αλλά το ΟΗΕ δεν έχει μόνιμο στρατό. Η συμμόρφωση εξαρτήθηκε εντελώς από τη θέληση των κρατών-μελών.
2. Παραλύσεις Υπερδυνάμεων
   Η ΗΠΑ αντίθετη στην αγγλο-γαλλική-ισραηλινή εισβολή (φοβούμενη σοβιτικά κέρδη στον αραβικό κόσμο); ΕΣΣΔ απείλησε ρακετικές επιθέσεις στο Λονδίνιο/Παρίσι. Και οι δύο βέτο/έβγαζαν ενέργειες που ευνοούσαν την άλλη. Το ΟΗΕ γινόταν διπλωματικό αμφιθέατρο, όχι δράστης.
3. Ειρηνοφύλαξη Εξατομικευμένη & Αργή
   UNEF I (πρώτη όπλοπληρημένη δύναμη ειρηνοφύλαξης) δημιουργήθηκε κατά τη κρίση (Νοέμβριος 1956) και αναπτύχθηκε μετά το τέλος των μαχών. Επιβλέπεν ανάκληση, δεν πρόλαβε σύγκρουση.
4. Διασπασμένη Διεθνής Συμφωνία
   Μη-συμπλεγμένες χώρες (Ινδία, Ιndonησία, Γιουγκοσλαβία) συμπαθούσαν την εθνικοποίηση της Αιγύπτου. Κοινωνικό μερισμός (Καναδάς Λέστερ Πίρσον πρότεινε UNEF). Καμία ενιαία «κοσμική γνώμη» για εκμετάλλευση.
5. Αποτυχία Διπλωματικών Καναλιών
   Μυστικό Πρωτόκολλο Σεβρής (συμομοσία ΑΓ-Γαλλία-Ισραήλ) παρέβλεψε το ΟΗΕ ολοκληρωτικά. Μέχρι να συγκληθεί η Γενική Συνέλευση (Εκτάκτης Ειδική Συνεδρίαση), τα γεγονότα στο έδαφος ήταν δεσμευμένα.

Τι Άλλαξε Μετά

• UNEF I γινόταν πρότυπο για μελλοντική ειρηνοφύλαξη (συναινέσεις, αμερίλεια, μη χρήση βίας εκτός αυτοπροστασίας)
• Απόφαση Γενικής Συνέλευσης «Ενωμένοι για Ειρήνη» (377) χρησιμοποιήθηκε για παράκαμψη βέτο Συμβουλίου Ασφαλείας
• Ρόλος «καλών γραφείων» Γενικού Γραμματέα τυπώθηκε (διπλωματία λανσάδας Χαμαρσκιλντ)

Η Κρίση Σουέζ δεν σπάει το ΟΗΕ—το ορίζει το εργαλείο ειρηνοφύλαξης που το ΟΗΕ χρησιμοποιεί ακόμα σήμερα.