Κινούνται Πάντα Οι Χερσαίες Μάζες της Γης; Ήταν η Αφρική Μια Φορά Ενωμένη με τη Νότια Αμερική;

Ναι, οι ηπείροι της Γης βρίσκονται σε συνεχή κίνηση—κινούμενες από την τεκτονική των πλακών, την αργή μεταφορά μέσω対流 της σκληρής εξωτερικής κέλυφης (λιθόσφαιρας) της πλανήτης πάνω από το ελαστικό μανδύα κάτω από αυτήν.

Πώς Λειτουργεί η Τεκτονική Πλακών

• Πλάκες: ~15 प्रमुख/μικρές πλάκες (Ευρασιατική, Αφρικανική, Βορειοαμερικανική, Νότια Αμερικά, Ειρηνική, κ.λπ.)
• Ταχύτητα: 1–10 χλμ/έτος (ρυθμός ανάπτυξης νυχτιών)
• Οδηγητές: Μανδύα μεταφορά, σφύριγμα υποδύσεων (υποδύουσες πλάκες), ώθηση ράχης (διάχυση μεσοωκεανιακών ράχων)
• Σύνορα: Αποκλιδωτικά (διάχυση), Σύγκλιση (σύγκρουση/υποδύσεις), Μετασχηματιστικές (τρίβοντας)

Αφρική & Νότια Αμερική: Κλασική Ταιρίασμα

Ναι, ήσαν ενωμένες. Περίπου 200–180 εκατομμύρια χρόνια πριν (Πρώιμη Ιουραϊκή), η Αφρική και η Νότια Αμερική σχήλωναν τον πυρήνα της Γονδوانάς—της νότιας υπερηπείρου που περιλάμβανε επίσης την Ανταρκτική, Αυστραλία, Ινδία και Μαδαγασκάρη.

Ακολουθία Διασποράς

1. ~180 Ma: Αρχίζει η ρήξη· εκρήξεις πλημμυρικών βραχίων (Karoo-Ferrar) ξεσπάζουν
2. ~140 Ma: Η Νότια Ατλαντική αρχίζει να ανοίγει νότια-προς-βόρεια
3. ~130–120 Ma: Πρώτη θαλάσσια σύνδεση (ισορροπική πύλη Ατλαντικού)
4. ~100 Ma: Πλήρης χωρισμός· συνεχής διάχυση ωκεανικού εδάφους καθιερώθηκε
5. Παρόν: Η διάχυση συνεχίζεται ~2,5 χλμ/έτος στη Μέση Ατλαντική Ράχη

Αποδεικτικά Στοιχεία για τη Σύνδεση

• Πάζλ ταιρίασμα: Ακτές ταιριάζουν στο 1.000m contour (όχι σύγχρονες ακτές)
• Γεωλογία: Ταιριάζουσες αλληλουχίες βράχων, δομές, μεταλλικές ζώνες (Βραζιλία–Γκαμπόν, Βραζιλία–Ανγκόλα)
• Απολιθώματα: Ταυτόχρονα χερσαία είδη (Mesosaurus, Glossopteris, Lystrosaurus) και τις δύο πλευρές—αδύνατο να διασχίσουν ωκεανό
• Παλαιομαγνητισμός: Φαινόμενες διαδρομές πολίων στρέφονται όταν ανακατασκευάζονται οι ηπείροι

Σύγχρονες Εφαρμογές

Η Νότια Ατλαντική συνεχίζει να ευρύνεται. Σε ~250 εκατομμύρια χρόνια, οι κινήσεις πλακών μπορεί να ξανασυγκεντρώσουν μια νέα υπερηπειρο (Amasia ή Novopangaea). Σήμερα, η απόκλιση των αφρικανικών και νοτιοαμερικανικών πλακών οδηγεί στη μεσοωκεανική ράχη ηφαιστειωδική δραστηριότητα, υδροθερμικά φρέατα και λεπτές σεισμικές δραστηριότητες που νιώθουν και τις δύο ακτές.