Το ανεμικό καθεστώς της Σαχάρας αντανακλά τη θέση της υπό την υποτροπική υψηλή και τα τροπικά ανατολικά:
Μονίμες ανατολικοί από την Υψηλή Αζόρων → ισημερινή φάραγγα. Ωθούν μεταφορά άμμου νοτιοδυτικά. Δημιουργούν λογιτινές θίνες (seif) ευθυγραμμισμένες με κατεύθυνση ανεμοστιβάδας.
Στεγνό, σκόνη φορτωμένο βορειοανατολικό από την Υψηλή Σαχάρας προς Κόλπο Γουινέας. Μεταφέρει 100–500εκατ. τόνους σκόνης/έτος στη Δυτική Αφρική έως Ατλαντικό. Μειώνει ορατότητα, προκαλεί αναπνευστικές καμπύλες, λιπάζει Αμαζονία.
Ζεστό, στεγνό, σκόνη φορτωμένο νότιο/νοτιοανατολικό μπροστά σε μεσογειακά χαμηλά. Επηρεάζει Αίγυπτο, Λιβύη, Λεβάντι. 50°C+ θερμοκρασίες, ορατότητα <100 μ. «50-ήμερος άνεμος» (αραβικά: khamsin).
Ακραία ζέστη/σκόνη άνεμος στην Αραβία, Ιράκ, ανατολική Σαχάρα. >50°C, σχεδόν μηδενική υγρασία. Φυσιολογική απειλή: καύμα, υγρολειψία σε λεπτά.
Ακτινικοί αέρας (παραλιακά), κλίση/κοιλάδα άνεμοι (Ατλάς, Hoggar, Tibesti), αέρας σκόνης, haboobs (έξοδος ψυχρού νερού από συνωμοσία).
Ο άνεμος είναι ο πρωταρχικός γλύπτης της Σαχάρας—φθείρει, μεταφέρει, αποθέτει, και ορίζει την επιφανειακή γεωμορφολογία.