Ο σκωτσέζος ιατρός-εξερευνητής Mungo Park (1771-1806) ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που έγrafa αναλυτικά τη ροή του ποταμού Niger, αλλάζοντας ριζικά την ευρωπαϊκή κατανόηση της γεωγραφίας της Δυτικής Αφρικής. Η εκστρατεία του 1795-1797, χορηγούμενη από την Αφρικανική Ένωση, φτάνει στον Niger στη Σέγκου (σύγχρονο Μάλι) τον Ιούλιο 1796, επιβεβαιώνοντας ότι ρρεί ανατολικά—λυώντας αιώνες της αμφισβήτησης αν έμπαινε στο Νείλο, Κονγκό, ή εξαφανιζόταν εσωτερικά.
Το Travels in the Interior Districts of Africa (1799) του Park έγινε bestseller, συνδυάζοντας επιστημονική παρατήρηση με τρομακτικό αφηγηματικό επιβίωσης. Καταγράφηκε τον πολιτισμό Mandinka, τις εμπορικές διαδρομές, και την εμπορική δυνατότητα του ποταμού. Η δεύτερη εκστρατεία του (1805), κρατικά υποστηριζόμενη με 40 στρατιώτες, στόχευε να ακολουθήσει τον Niger στην εκβολή του. Νόσοι, επιθέσεις, και αποστράτυση εξαντλήσαν την ομάδα· ο Park νερόμυσε κοντά στα ραπιντ Bussa (Νιγηρία) φεύγοντας εχθρικούς τοπικούς.
Ο Park δεν «ανέκαλυψε» τον Niger—Δυτικά Αφρικάνων τον γνώριζαν για χιλιετίες ως Joliba (Mandinka), Orimiri (Igbo), Kwara (Yoruba). Αλλά παρείχε την πρώτη συστηματική ευρωπαϊκή αναφορά, επιτρέποντας σε μεταγενέστερους εξερευνητές (Clapperton, αδερφοί Lander) να ολοκληρώσουν τη χαρτογράφηση. Η κληρονομιά του είναι σύνθετη: θαρραλέος επιστημονικός συνεισφέρων σε ιμπεριαλιστικά συστήματα γνώσης που διευκόλυναν την αποικιοκρατορία. Η πλήρης ροή του Niger—4.180 χλμ από τα ορεινά Γινέας μέσω Μάλι, Νίγερ, Μπενίν, Νιγηρία στον Κόλπο της Γινέας—επιβεβαιώθηκε τελικά το 1830 από τους αδερφούς Lander.
