Η λιμός στην Αιθιοπία το 1983-85 σκότωσε 400.000-1.000.000 ανθρώπους—μια καταστροφή όπου η φύση έδωσε τη σπίθα, αλλά η πολιτική έχεε την βενζίνη.
Σειρά αποτυχημένων εποχών belg (βραχύ βρέχει, Φεβ-Μαϊ) και kiremt (μακρύ βρέχει, Ιουν-Σεπ) το 1982-84 στα Τιγκράι, Γουόλο, Ερυθραία. Οι καρποί καταρράγησαν· τα ζώα πέθαναν. Έλλειψη βροχόπτωσης 40-70% κάτω από το κανονικό.
Μέτωπο Απελευθέρωσης Τιγκράϊ (TPLF) και Μέτωπο Απελευθέρωσης Ερυθραίας (EPLF) ελέγχαν τα ορεινά ηπειρωτικά. Η κυβέρνηση απέκλεισε την βοήθεια στις «εκτραπέζιες περιοχές»· οι επαναστάτες έβγαλαν τα φορεία βοήθειας. Το φαγητό γινόταν όπλο.
Αναφορά BBC Michael Buerk (Οκτ 1984) → Band Aid / Live Aid (1985) → 1,5δισ. $+ παγκόσμια βοήθεια. Αλλά χιλιάδες πέθαναν πριν φτάσουν οι κάμερες. ΜΚΟ (MSF, Oxfam, SCF) διαπραγματεύθηκαν διασταυρούμενη πρόσβαση.
Συστήματα πρώιμης προειδοποίησης, Πρόγραμμα Ασφαλείας Παραγωγικότητας (PSNP), συνταγματικό φαιδεραλισμός (1995) αποκεντρώνοντας εξουσία. Αλλά ο σύγκρουση Τιγκράϊ το 2022 έδειξε ότι τα τακτικά φαγητού-ως-όπλο διαμένουν. Η λιμός δεν ήταν αναπόφευκτος—επιτράπηκε.