Η 2011 αποχώρηση του Νότιου Σουδάν ήταν η κορυφή βαθιών, μακροχρόνιων διχάσεων. Κύριοι παράγοντες περιλαμβάνουν:
Βόρειο Σουδάν: κυρίαρχα μουσουλμανικό, αραβικής ταυτότητας. Νότιο Σουδάν: κυρίαρχα Χριστιανικό και animist, με νιλωτικά αфриικανικά έθνη (Dinka, Nuer, κ.λπ.). Διαφορετικοί πολιτισμοί, γλώσσες, παράδοσεις.
Πάνω από 50 χρόνια σύγκρουσης (1955–1972, 1983–2005) προκάλεσαν εκτιμώμενους 2,5 εκατ. θανάτους και μαζική εκτοπίστευση. Το όπλο αγώνα του SPLM/A για αυτοκατανομή ορίστηκε γενιές.
Η κυβέρνηση της Χαρτούμ συστέριξε εξουσία, ανάπτυξη και πετρελαιώδη έσοδα στο βορρά. Οι νότιοι εξέκλεισαν από τη λήψη αποφάσεων, και η 1983 επιβολή Σαρίας ολόκληρης της χώρας απέπλανε τον μη-μουσουλμανικό νότο.
Το κεντρικό αίτημα του SPLM/A γινόταν λαϊκή ψηφοφορία ανεξαρτησίας. Η CPA του 2005 εγγύησε αυτή την ψήφο, η οποία οδήγησε σε κατακερματιστή 98,83% για αποχώρηση.
Η ΗΠΑ, ΕΕ, ΗΕ και ΑΕ υποστήριξαν τη διαδικασία ψηφοφορίας ως μονοπάτι για τερματισμό του πολέμου. Διπλωματική πίεση εξασφάλισε την εξέλιξη της ψηφοφορίας και τη σεβασμό του αποτελέσματος.
Αν και η διαχωρισμός έβαλε τέλος στον βόρεια-νότιο πόλεμο, και οι δύο χώρες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν εσωτερικές συγκρούσεις, οριακές διαπραγματεύσεις και οικονομική δυσκολία.
