Ο χρυσός είναι πανταχού παρών στην Ταϊλάνδη. Σήμερα, καταστήματα και μεσίτες πουλούν χρυσό σε όλη την Ταϊλάνδη, και πολλοί Ταϊλανδοί χρησιμοποιούν χρυσό παραδοσιακά και για επενδύσεις.
Οι Κινέζοι ονόμαζαν την Ταϊλάνδη τη χερσόνησο του χρυσού. Οι Βουδιστές τίμησαν τον χρυσό για διακοσμήσεις και θρησκευτικές εικόνες, και ο χρυσός χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει αγάλματα Βούδα. Ο χρυσός Βούδας στο Wat Trimitr είναι 5 τόνους στερεού χρυσού.
Σήμερα, η εξαγωγή χρυσών κοσμημάτων είναι η δεύτερη μεγαλύτερη βιομηχανία στην Ταϊλάνδη. Το μεγαλύτερο μέρος των εξαγομένων κοσμημάτων κυμαίνεται από 10 έως 18 καράτια, ενώ τα κοσμήματα που παράγονται για πώληση στην Ταϊλάνδη είναι συνήθως 24 καράτια. Η Ταϊλάνδη εξάγει τη δεύτερη υψηλότερη αξία κοσμημάτων οποιασδήποτε χώρας, αλλά υπάρχει επίσης ένα εκσυγχρονισμένο αγοράκι χρυσού smuggling για αποφυγή φορολογίας. Υπάρχουν λίγες λειτουργικές χρυσομεταλλεία που απομένουν στην Ταϊλάνδη, οπότε η χώρα εισάγει το μεγαλύτερο μέρος του ακατέργαστου χρυσού της, κυρίως από την Αυστραλία.
Το 2009 η Ταϊλάνδη άνοιξε αγορά χρυσούς futures ώστε άτομα και επιχειρηματίες να μπορούν να επενδύσουν σε χρυσό. Η ταϊλανδική αγορά futures επιτρέπει ακόμη και στη μεσαία τάξη να επενδύσει σε χρυσό.
Ο ταϊλανδικός χρυσός μετράται σε μια μονάδα που λέγεται baht, όπου ένα baht είναι 15,244 γραμμάρια 24 καρατίου χρυσού. Η ταϊλανδική κυβέρνηση κάνει τυχαίες ελέγχους στα χρυσοπωλεία για να ελέγξει την καθαρότητα των αγαθών τους. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, η αγορά χρυσού της Ταϊλάνδης μπορεί να έχει τεράστιο παράνομο στοιχείο, καθώς πολλοί εμπόροι χρυσού μασκαρεύουν χρυσούς βουλιόν ως αρχαιότητες για αποφυγή φόρων της κυβέρνησης.
