Το Σιγιρία, που βρίσκεται στο Σρι Λάνκα, έχει περιγραφεί από το Γραφείο Προώθησης Τουρισμού Σρι Λάνκα ως «μέρος ηδονιστικό παλάτι του χάους, μέρος φρούριο και μέρος ιερό συγκρότημα», και είναι ένα από τα παλαιότερα τουριστικά αξιοθέατα στον κόσμο. Ένα UNESCO Παγκόσμια Κληρονομιά από το 1982, ο συγκρότημα αποτελείται από ένα τεράστιο βράχο, η κορυφή του οποίου ήταν κάποτε καλυμμένη με κτίρια και περιτριγυρισμένη από κήπους. Αν και υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την ιστορική λειτουργία του χώρου, ο Lonely Planet σημειώνει ότι «οι ορατές ερείπεις σήμερα προτείνουν σημαντικό αστικό χώρο με σχετικά εξελιγμένη αρχιτεκτονική, μηχανική, αστικό σχεδιασμό, υδραυλική τεχνολογία, κηπουρική και τέχνη».
Η πρώτη θεωρία για τη δημιουργία και τον σκοπό του Σιγιρία συνδέει τον συγκρότημα με την κυβέρνηση (από 477 έως 496 μ.Χ.) του Βασιλιά Κασιάπα. Σύμφωνα με τη λέγενδα, ο Κασιάπα χτίσε τις δομές στην κορυφή του βράχου после της δολοφονίας του πατέρα του, του Βασιλιά Ντατούσυνα (τοιχοποιώντας τον ζωντανό) και της εξουσίασης της εξουσίας από τον ημι-αδερφό του, τον Μογκαλλάνα. Το παλάτι και το φρούριο χτίστηκαν για να προστατεύσουν τον υπαινικτή από τα τιμωρικά στρατεύματα του Μογκαλλάνα.
Ο Lonely Planet περιγράφει μια διαφορετική θεωρία για το Σιγιρία που υποστηρίζεται από «αρχαιολογικά, λογοτεχνικά, θρησκευτικά και πολιτιστικά στοιχεία, και όχι τοπική λέγενδα». Αυτή η θεωρία προτείνει ότι το Σιγιρία λειτουργούσε ως «χρόνια μονή Μαχανάγια και Θεραβάδα βουδιστική μονή χτισμένη πολλά αιώνες πριν από τον καιρό του Βασιλιά Κασιάπα».liš 3ος αιώνας π.Χ., ο χώρος λειτουργούσε ως ερημιτήριο και είχε αναπτυχθεί σε σημαντική μονή μέχρι τον 10ο αιώνα μ.Χ. (και εγκαταλείφθηκε μετά τον 14ο αιώνα).
Απολείψεις γύψου και χρώματος παραμένουν σε όλο τον χώρο. Αν και μόνο ένα μικρό μέρος των περίπου 500 εικόνων παραμένει, οι τοιχογραφίες του Σιγιρία «απεικονίζουν τα παλαιότερα επιζήσαντα παραδείγματα ενός σρι λάνκικου σχολείου κλασικού ρεαλισμού» σύμφωνα με το Discoversrilanka.com. Οι ακόμη ορατές εικόνες γυναικών έχουν ερμηνευθεί ως «Ουράνιες Κόρες», κύριες του δικαστηρίου του Κασιάπα, «Πριγκίπισσα Αστραπής και Νεφέλη Νύμφες» και, σύμφωνα με τον Lonely Planet, Τάρα Ντέβι, μια βουδιστική θεά Μαχανάγια.
Σύμφωνα με το DiscoverSriLanka.com, ένα μονοπάτι τρέχει κατά μήκος των δυτικών και βορειών πλευρών του βράχου Σιγιρία για να «προσφέρει πρόσβαση στην φαινομενικά απρόσιτη κορυφή». Αυτό το μονοπάτι προστατεύεται από έναν 9,5 ποδιών ψηλό τοιχογύψο τόσο εξελιγμένο και γλαζουρισμένο που «ακόμα και σήμερα, μετά από δεκαπέντε αιώνες έκθεσης στον ήλιο, τον άνεμο και τη βροχή, μπορεί κανείς να δει την ανακλάσεσή του σε αυτόν». Ονομαζόμενο Τοιχός Καθρέφτης, εμφανίζει τα γράμματα των επισκεπτών του συγκροτήματος Σιγιρία μεταξύ του 7ου και 11ου αιώνα μ.Χ. Καθώς το γραφίτι μεταφράζεται, προσφέρει στους ερευνητές ένα πολύτιμο ιστορικό πόρο.
Όταν ανεβάζετε το μονοπάτι του βράχου στην κορυφή, μια πλάκα εμφανίζεται στη μέση της βόρειας πλευράς. Εδώ κάθισε κάποτε το γιγαντιαίο λιοντάρι που έδωσε στο Σιγιρία, «Βράχος Λιοντάρι», το όνομά του. Για να φτάσετε στην κορυφή του βράχου, οι ταξιδιώτες έπρεπε να περάσουν μεταξύ των ποδιών του λιονταριού και μέσα από το στόμα του. Το DiscoverSriLanka.com σημειώνει ότι «με βάση τις ιδέες που περιγράφονται σε κάποια από τα γραφίτι, αυτή η σκάλα Λιοντάρι θα μπορούσε να οραματιστεί ως μια γιγαντιαία φιγούρα που υψώνεται μαγευτικά εναντίον του γρανίτη βράχου, κοιτάζοντας βόρεια, φωτεινόχρωμη και εντυπωσιακή». Σήμερα, παραμένουν μόνο τα πόδια και μερικά βήματα.
