Το Πουλάου Ούμπιν είναι ένα μικρό νησί και εθνικό πάρκο μακριά από το κυρίως σώμα της Σιγκαπούρης. Έγινε δημοφιλής τοποθεσία για πεζοπόρους και άλλους λάτρεις της φύσης χάρη στο καλά διατηρημένο οικοσύστημά του και τους ήσυχους περιβάλλοντές του.
Αν και η Σιγκαπούρη ως όλο είναι αρκετά πράσινη και απολαμβάνει πολλά πάρκα, το κύριο νησί είναι αστικό, με την πράσινότητά του να είναι τεχνητή. Το Πουλάου Ούμπιν είναι διαφορετικό, προσφέροντας μια πιο «ως-είναι» φύση. Το χωριό που βρίσκεται στο νησί Πουλάου Ούμπιν είναι παλιό στυλ και ήρεμο, σε αντίθεση με το πιο ενεργητικό και σύγχρονο κύριο νησί. Είναι το τελευταίο επίσημο χωριό της Σιγκαπούρης, ή «κελόνγκ».
Το νησί είναι 1020 εκτάρια σε μέγεθος. Παλιότερα ήταν πολλά νησιά που ενώθηκαν μέσω αποκατάστασης. Το τοπίο είναι λόφωδες, και η γεωργία είναι κυρίως κατευθυνμένη προς καφέ, καουτσούκ και ανανά.
Οι επισκέπτες μπορούν να περιμένουν τοπική εστίαση στο χωριό, διάσημο για φρέσκα θαλασσινά και φρούτα. Μπορούν να απολαύσουν πεζοπορία, ποδηλασία και σχετικά απομονωμένες παράλιες. Διάφορα είδη άγριας ζωής — και χερσαία και θαλάσσια — είναι μοναδικά στο νησί.
Το Πουλάου Ούμπιν είναι επίσης σπίτι των υγρότοπων Τσέκ Τζάβα, τους οποίους η κυβέρνηση της Σιγκαπούρης προωθεί ενεργά ως τουριστικό προορισμό. Το οικοσύστημα είναι μόνο 40 λεπτά μακριά από το χωριό Πουλάου Ούμπιν με πόδι.
Η πρόσβαση στο Πουλάου Ούμπιν απαιτεί την πρόσβαση στα πορτολίμνια Τσάνγκι, τα οποία είναι μια σύντομη λεωφορείο ή ταξί άφιξη μακριά από τον σταθμό Τσάνγκι MRT. Η υπηρεσία στο νησί τρέχει από πρωί μέχρι βράδυ. Βεβαιωθείτε ότι γνωρίζετε το χρονοδιάγραμμα αν δεν είστε προετοιμασμένοι για να μείνετε τη νύχτα.
«Ούμπιν» σημαίνει γρανίτης και «Πουλάου» νησί στα μαλάγια, άρα «γρανίτικο νησί» — το όνομα προέρχεται από τους λόφους, που είναι φτιαγμένοι από γρανίτη.
