Εστίαση Ιαπωνικής Επιθετικότητας Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου: Μαντσούρια, Κίνα, Νότια Ανατολή Ασίας

Η επεκτεινόμενη πολιτική της Ιαπωνίας (1931–1945) εστίασε σε τρεις συνδεδεμένους θέατρους:

1. Μαντσούρια (1931–1945)

• 1931: Στρατός Κουάντουνκ ενσαρκώνει Περίστατο Μουκντέν → εισβολή στη Μαντσούρια.
• 1932: Ίδρυση του κουκλικού κράτους Μαντσουκούο (Αυτοκράτορας Πούι).
• Στόχος: Άνθρακας, σίδηρος, σόγια, γης για κατάσταση· στρατηγικό φράγμα vs. ΕΣΣΔ.

2. Κεντρική Κίνα (1937–1945)

• 1937: Περίστατο Γέφυρας Μάρκο Πόλο → πλήρης κλίμακας Δεύτερος Σινο-Ιαπωνικός Πόλεμος.
• Κατεχόμενες: Πεκίνο, Τientsin, Σάνγχαι, Νάνκιν (ΒιάSMO της Νάνκιν), Γουάν, Καντόν, ακτινιδίες παράκτιες.
• Στόχος: Εξόρυξη πόρων, έλεγχος αγοράς, εξάλειψη αντίστασης Τσιাং Κάι-σέκ.
• Σταμάτησε λόγω τεράστιου εδάφους, γκερίλα πολέμου (Κομμουνιστές & Εθνικιστές), αμερικανική βοήθεια.

3. Νότια Ανατολή Ασίας (1940–1945)

• 1940: Καταλαμβάνει Γαλλική Ινδοκίνα (Βιετνάμ, Λάος, Καμπότζη) μετά την κάμψη της Βίσσης Γαλλίας.
• Δεκ 1941: Συγχρονικές επιθέσεις στην Πέρλ Χάρβορ, Φιλιππίνες, Μαλάγια, Χονγκ Κονγκ, Γκουάμ, Γουέικ.
• Κατακτήθηκαν: Μαλάγια, Σιγκαπούρη, Ολλανδικές Ινδονησίες (Ινδονησία), Φιλιππίνες, Βιρμανία, Μπορνέο, Νέα Γουινέα.
• Στόχος: Πετρέλαιο (ΟΙΝ), καουτσούκ, κασσίτερος, ρύζι—πόροι για πολεμική μηχανή· ιδεολογία "Μείζων Ανατολική Ασία Κοινωφελούς Σφαίρας".

Αυτή η τριάδα—Μαντσούρια (βάση), Κίνα (βόθος), ΝΑΑ (πόροι)—ώθησε την Ιαπωνία σε ανίκητο πόλεμο εναντίον της συμμαχικής βιομηχανικής ισχύος.