Οι ευρωπαϊκές αυτοκρατορικές δυνάμεις (Βρετανοί, Ολλανδοί, Γάλοι, Ισπανοί, Αμερικανοί) αναζήτησαν στη Νοτιοανατολική Ασία φυσικούς πόρους (κασσίτερο, καουτσούκ, πετρέλαιο, μπαχαρικά), δεσμευμένες αγορές για βιομηχανικά προϊόντα, στρατηγικές ναυτικές βάσεις και έλεγχο εμπορικών διαδρομών.
Δεν ζήτησαν συστηματικά να εκπαιδεύσουν τον τοπικό πληθυσμό. Η αυτοκρατορική εκπαίδευση ήταν περιορισμένη, συχνά ξεχωριστή και σχεδιασμένη να παράγει χαμηλότερους υπαλλήλους και λειτουργούς, όχι εξουσιασμένους πολίτες. Τα μισσιοναρικά σχολεία πρόσθεσαν κάποια γραμματιστότητα αλλά δεν ήταν πολιτική κράτους. Η μαζική δημόσια εκπαίδευση αναδυθηκε κυρίως μετά την ανεξαρτησία.
