Οι κινεζικές κοινότητες (οι «Αποδημούντες Κινέζοι» ή Huaqiao/Huaren) έχουν διαμορφώσει βαθιά τη Νοτιοανατολική Ασία για αιώνες.
Οι κινεζικοί επιχειρηματίες κυριαρχούν σε τομείς από λιανική και τράπεζα έως κατασκευές και ακίνητα. Οι οικογενειακά συνεταιρισμούς (π.χ. Charoen Pokphand, Salim Group, SyCip) είναι εθνικοί οικονομικοί στύλοι. Κατευθύνουν εμπόριο, επενδύσεις και δημιουργία θέσεων εργασίας.
Οι κινεζικές γλώσσες (Χοκκίν, Τεοτσέου, Καντωνέζικα, Χάκκα), γιορτές (Κινεζική Πρωτοχρονιά, Μεσαύστιο), κουζίνα, θρησκεία (Βουδισμός, Ταοισμός, Κονφουκιανισμός), αρχιτεκτονική είναι υφαίνουν στους εθνικούς πολιτισμούς της Ταϊλάνδης, Μαλαισίας, Σιγκαπούρης, Ινδονησίας, Φιλιππίνων, Βιετνάμ, Καμποδίας.
Η οικονομική προνόμιαση έχει ξεσηκώσει επιδικές φορές μίσος, διακρίσεις ή βία (π.χ. εξαγριώσεις Μαλαισίας 1969, Ινδονησίας 1998). Η διαχείριση αυτών των τάσεων παραμένει κεντρική για την εθνική σταθερότητα.
Αποδημούντες Κινέζοι έχουν κρατήσει υψηλά θέματα (π.χ. Κοραζόν Ακίνιο, Μπενίνιο Ακίνιο ΙΙΙ στις Φιλιππίνες; Ανγουάρ Ιμπραΐμ στη Μαλαισία; πολλοί ηγέτες Σιγκαπούρης). Η επιρροή ποικίλλει ανάλογα με το πολιτικό σύστημα της χώρας.
Πολλοί έχουν αναλάβει τοπικά ονόματα, γλώσσες και υπηκοότητα διατηρώντας παράλληλα την κινεζική κληρονομιά — φάσμα από την περανακάν (Στρετς Κινέζοι) κουλτούρα έως πρόσφατες μεταναστευτικές ροές.
Οι διασπορικοί δεσμοί με την Κίνα, Χονγκ Κονγκ, Ταϊβάν και τον παγκόσμιο κινεζικό κεφαλαιακό περιβάλλον διευκολύνουν τις απευθείας ξένες επενδύσεις, τη μεταφορά τεχνολογίας και τον πολιτιστικό ανταλλαγή.
