Η επέκταση της Ιαπωνίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο: Κατάληψη Γαλλικής Ινδοκίνας, Ινδονησίας, Μαλάιας, Φιλιππίνων

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιαπωνία θεωρούσε την κατοχή της Γαλλικής Ινδοκίνας (Βιετνάμ, Λάος, Καμπόδια), Ολλανδικών Ανατολικών Νήσων (Ινδονησία), Βρετανικής Μαλάιας και Αμερικανικών Φιλιππίνων ως στρατηγικό αναγκαίο.

Αιτίες

• Πόροι: Η περιοχή έλεγε τεράστιο πετρέλαιο (Σουμάτρα, Μπορνέο), καουτσούκ (Μαλάια, Ινδοκίνα), κασσίτερο (Μαλάια), βαυξίτιο, ρύζι — κρίσιμα για την πολεμική μηχανή και την βιομηχανική οικονομία της Ιαπωνίας, η οποία εμποδίζονταν από αφορίσεις ΗΠΑ/Βρετανίας/Ολλανδίας.
• Στρατηγικό βάθος: Βάσεις σε αυτά τα εδάφη επεκτείναν τον αμυντικό περίμετρο της Ιαπωνίας, απείλησαν τις εφοδιαστικές γραμμές των Συμμάχων και διευκόλυναν περαιτέρω επέκταση προς Αυστραλία και Ινδία.
• «Μείζων Ανατολική Ασία Κοινωφελής Σφαίρα»: Προπαγανδιστικό πλαίσιο που παρουσίαζε την κατάκτηση ως απελευθέρωση από τη δυτική koloniaλισμό, αν και η κατοχή ήταν συχνά βίαια και εκμεταλλευτική.

Εκτέλεση

Η Ιαπωνία κινήθηκε γρήγορα το 1941–42: Ινδοκίνα (1940/41), Μαλάια/Σιγκαπούρη (Δεκ 1941–Φεβ 1942), Φιλιππίνες (Δεκ 1941–Μάιος 1942), Ολλανδικές Ανατολικές Νήσοι (Ιαν–Μάρ 1942). Οι πόροι που κέρδισε παρατάσαν τον πολεμικό της πόρο αλλά τελικά δεν άντεξαν τη βιομηχανική υπεροχή των Συμμάχων.