Η κυβέρνηση στόχευε στην απορρόφηση των Ιθαγενών στον λευκό κοινωνικό ιστό. Παιδιά αφαιρούνται με βία («Κλεμμένες Γενιές»), τοποθετούνται σε ιδρύματα και διδάσκονται αγγλικά/δυτικούς τρόπους. Αυτό οδήγησε σε βαθιά πολιτιστική απώλεια και τραύμα.
Ο ακτιβισμός ανάγκασε τη μετάβαση: αναγνώριση δικαιωμάτων των Ιθαγενών να ελέγχουν τα δικά τους θέματα. Βελτιώσεις στην υγεία, εκπαίδευση, απασχόληση, αλλά οι ανισότητες διαμένουν.
Ορισμένοι ηγέτες ζητούν συνθήκη για αναγνώριση παρελθόντων αδικιών και επανεξέταση σχέσεων· η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν έχει συμφωνήσει ακόμα.
Η πολιτική εξελίχθηκε από τη βίαιη Đồng化 στην αυτοπροσδιορισμό, όμως η πραγματική ισότητα παραμένει εvasive.
