Οι συναξονικές πτερύγια ελικοπτέρου χρησιμοποιούν σχεδιασμό διπλού πτερυγίου για να ξεπεράσουν τους περιορισμούς ταχύτητας των συμβατικών πτερυγίων ελικοπτέρου. Ενώ οι σχεδιαστές έχουν χρησιμοποιήσει μόνο συναξονικούς πτερύγιους για παγκόσμια ρεκόρ ταχύτητας σχετικά πρόσφατα, οι εφευρέτες πειράζουν με αυτά για сотιες χρόνια.
Τα συμβατικά πτερύγια ελικοπτέρου έχουν περιορισμούς ταχύτητας που προκαλούνται από τον εαυτό τους ασταθή σχήμα. Ως το πτερύγιο περιστρέφεται, η οπισθιαία άκρη του προκαλεί drag που περιορίζει τη δύναμη άντξης της εμπρόσθιας άκρης, προκαλώντας το ελικόπτερο να stall πάνω από συγκεκριμένη ταχύτητα. Ένα συναξονικό πτερύγιο χρησιμοποιεί δύο σύνολα πτερυγίων, κάθε ένα περιστρέφεται διαφορετική κατεύθυνση, για να αντιμετωπίσει αυτή την αποκλίναση.
Ένα ελικόπτερο με συναξονικά πτερύγια μπορεί να πετάξει σημαντικά πιο γρήγορα από ένα συμβατικό ελικόπτερο. Σύμφωνα με Popular Mechanics, το πειραματικό Sikorsky X2 μπορεί να ξεπεράσει 287 mph, ενώ τα single-bladed ελικόπτερα δεν μπορούν να ξεπεράσουν 185 mph, με θεωρητικό μέγιστο ταχύτητα κοντά στα 350 mph.
Οι εφευρέτες πειράζουν με συναξονικά πτερύγια ελικοπτέρου ακόμα πριν η ανθρωπότητα πετύχει κινούμενη πτήση. Οι πρώτοι συναξονικοί πτερύγιοι πέταξαν ως παιχνίδια το 18ο αιώνα, ακολουθούμενοι από ατμοκίνητα prototypes ελικοπτέρου το 19ο αιώνα, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Maryland.
