Η ανθρωπότητα ονείρευε την πτήση για χιλιάδες χρόνια. Οι άνθρωποι κοίταξαν στον ουρανό και σκεφτήκαν τις δυνατότητες πτήσης πάνω από τη γη από την αρχή της ιστορίας. Αυτά τα όνειρα έγιναν πραγματικότητα στον 20ό αιώνα. Από ταπεινές αρχές, τα αεροπορικά ταξίδια εξελίχθηκαν στην πιο δημοφιλή μορφή μακρινής απόστασης ταξιδιού στον κόσμο.
Η πρώτη πτήση αεροπλάνου έλαβε χώρα στη Βόρεια Καρολίνα το 1903. Οι Ορφίλ και Γουίλμπερ Ράιτ ήταν καινοτόμoi αδερφοί που ελπίζαν να πιλόταξαν μια μηχανή πτήσης για πρώτη φορά στην ιστορία. Επιτύχανε ακριβώς αυτό σε μια μοιραία Δεκεμβριανή πρωινή, όταν οι αδερφοί πέταξαν με το αεροπλάνο τους για 120 πόδια. Ο Ορφίλ ήταν στα χειριστήρια για αυτή τη πτήση 12 δευτερολέπτων. Ήταν το θεμέλιο για ένα αιώνα καινοτομίας στην αεροναυτική.
Τα σχέδια αεροσκαφών βελτιώθηκαν με την προσέγγιση του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αναπτύχθηκαν biplana τράκτερ με πιο ισχυρούς κινητήρες και ελίκες. Τα αεροπλάνα πετάγανε σε μάχες ως βομβαρδιστές, skirmishers και'éclaireurs. Λεγendaries αερομαχίες έλαβαν χώρα στους ουρανούς με χαρακτήρες όπως ο περίφημος Κόκκινος Μπαρόν, προσθέτοντας περιπέτεια στην αεροπορία.
Ο Τσάρλς Λίντμπεργκ άλλαξε μόνιμα την αντίληψη για τα αεροπορικά ταξίδια το 1927, όταν γινόταν ο πρώτος άνδρας που διέπραξε τον Ατλαντικό Ωκεανό με αεροπλάνο. Αυτή η διαπερατλαντική πτήση στο αεροπλάνο Spirit of St. Louis κράτησε 33 ώρες. Πέταξε από τη Νέα Υόρκη στο Παρισι. Η επίτευγμα του Λίντμπεργκ καθιέρωσε τα αεροπλάνα ως νόμιμο μέσο μεταφοράς για μακρινά ταξίδια μεταξύ χωρών και ηπείρων.
Οι εμπορικές πτήσεις εμφανίστηκαν πρώτα τη δεκαετία του 1930, καθώς τα αεροπλάνα γινόταν πιο εξελιγμένα και άνετα για τους επιβάτες. Ωστόσο, τα αεροπορικά τέλη ήταν πολύ ακριβά για τον μέσο άνθρωπο. Μόνο πλούσιοι επιχειρηματίες μπορούσαν να πετάνε. Ο αριθμός των επιβατών αυξήθηκε δραματικά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλά από τα στρατιωτικά αεροδρόμια που χτίστηκαν για τον πόλεμο πουλήθηκαν σε πόλεις και ιδιώτες επενδυτές. Οι Douglas και Boeing αναδύθηκαν ως οι δύο πιο επιτυχημένοι κατασκευαστές αεροσκαφών την εποχή. Αναπτύξανε πιεσμένες και θερμανόμενες καμπίνες, καθιστώντας δυνατή τη μεταφορά επιβατών μέσω κακοκαιρίας και πάνω από οροσειρές. Οι προόδοι συνέχισαν στη δεκαετία του 1950 και '60, αλλά τα αεροπορικά ταξίδια ήταν ακόμα πολύ ακριβά για τους περισσότερους. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ρυθμίζει τις τιμές, διατηρώντας τις υψηλές για να ικανοποιήσει τους μόγουλους των αεροπορικών και τις ενώσεις.
Μετά από δεκαετίες υψηλών τιμών, ο Πρόεδρος Τζιμι Κάρτερ και το Κογκρέσο απέλυσαν την αεροπορία το 1978. Οι αεροπορικές άρχισαν να καθορίζουν τις δικές τους διαδρομές και τιμές εισιτηρίων. Πολλές μικρότερες εταιρείες άρχισαν να κερδίζουν μερίδα αγοράς από τις μονοπωλιακές τιμές των μεγαλύτερων φορέων χρεώνοντας λογικά τέλη για εσωτερικές πτήσεις. Η απορυθμίση έκανε τα αεροπλάνα τον πιο δημοφιλή τρόπο ταξιδιού μακρινών αποστάσεων. Μόνο 205 εκατομμύρια Αμερικανοί είχαν πετάξει το 1975, πριν την απορυθμίση. Αυτός ο αριθμός αυξήθηκε σε περίπου 638 εκατομμύρια έως το έτος 2000. Αν και το πρέστιζ της πτήσης έχει μειωθεί δραματικά από τις μεγάλες μάζες στους τερματικούς και τις γεμάτες καμπίνες, τα αεροπορικά ταξίδια παραμένουν μια από τις σημαντικότερες καινοτομίες της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα.
