Ο υδροβολισμός (ή water flooding) είναι η πιό ευρέως αναπτυσσόμενη τεχνική βελτιωμένης ανάκτησης πετρελαίου (IOR), χρησιμοποιούμενη για αύξηση παραγωγής από ώριμους αποθεματικούς χώρους όπου η φυσική πίεση έχει μειωθεί. Ενένοντας νερό—συχνά παραγεγόνός αλάτι, επεξεργασμένο θαλάσσιο νερό ή αλατιστός υφαιμικός χώρος—στον χώρο μέσω φρεατιών ένεσης, οι εκμεταλλευτές διατηρούν ή ανακαταστρέφουν την πίεση του αποθεματικού και φυσικά αποθεσιάζουν το υπολειπόμενο πετρέλαιο προς τα φρεάτια παραγωγής.
Ο υδροβολισμός είναι σχετικά χαμηλού κόστους, τεχνολογικά ώριμος και ευρέως εφαρμόσιμος σε αποθεματικούς σπασμένους βράχους και κάρβουνες. Μπορεί να επεκτείνει τη ζωή πεδίου δεκαετίες και να αυξήσει την τελική ανάκτηση 10–20% του αρχικού πετρελαίου στη θέση.
Κύρινοι κίνδυνοι περιλαμβάνουν πρώιμη διάρρηση νερού στα φρεάτια παραγωγής (μειώνοντας το oil cut), κονίαση και蝕 από αλληλεπίδραση νερού-βράχου, προβλήματα σταθερότητας εμουλγών στα επιφανειακά εγκαταστάσεις, και προβλήματα συμμόρφωσης όπου το νερό καναλώνει μέσω ζωνών υψηλής διαπερατότητας, παρακάμπτοντας πετρέλαιο. Προσεκτική μοντελοποίηση αποθεματικού, διαχείριση ρυθμού ένεσης και χημικές επεξεργασίες (βιοκτόνοι, inhibitors κονίασης, επιφανειασυνενεργητικά) μετριάζουν αυτά τα ζητήματα.
