Όταν φωσφοριχτή απόρροια (από γεωργία, αποχετεύσεις, απορρυπαντικά) μπαίνει στον ωκεανό, προκαλεί κασκαδικές οικολογικές βλάβες:
Υπερβολικός φωσφόρος τρέφει τεράστιες φυτωπλαγκτονικές/αλγαλές efflorescence, μπλοκάρουν φως και αλλάζουν τροφικά δίκτυα.
Αποσυνθέτοντας αλγές καταναλώνουν οξυγόνο, δημιουργώντας υποξικές ζώνες όπου η θαλάσσια ζωή πνίγεται (π.χ., νεκρή ζώνη Κόλπου Μεξικού).
Κάποιες αλγές παράγουν τοξίνες που συσσωρεύονται σε μαλάκια και ψάρια, δηλητηριάζοντας άγρια ζωή και ανθρώπους.
Η θρεπτική εμπλουτισμός ευνοεί τα μακροαλγικά εναντίον κοραλλιών, προκαλώντας λεύκανση και καταστροφή οικοσυστήματος.
Μεταβολές σε φυτωπλαγκτονικές κοινότητες κυμαίνονται προς τα πάνω σε ψάρια, θαλασσινά πουλιά και θηλαστικά.
Η μείωση απαιτεί καλύτερες γεωργικές πρακτικές, επεξεργασία αποβλήτων και σχεδιασμό χρήσης γης για να σταματήσει τον φωσφόρο στην πηγή του.
