Οι αμπλιτούδες έχουν σημασία μόνο στους ωκεανούς και τις μεγάλες θάλασσες — όχι λίμνες ή ποτάμια

Οι αμπλιτούδες προκύπτουν από την ηλιακό και σεληνιακή βαρύτητας έλξη σε μεγάλους, απερίβλητους υδατικούς όγκους:

• Ωκεανοί & μεγάλες θάλασσες: Σαφείς ψηλές/χαμηλές αμπλιτούδες (Ειρηνικός, Ατλαντικός, Μεσόγειος, κ.λπ.).
• Μεγάλες λίμνες (Μεγάλες Λίμνες, Baikal): Τεχνικά έχουν μικροσκοπικές αμπλιτούδες (<5 cm), καλυμμένες από ανεμο/σειχή εφέ.
• Μικρές λίμνες, ποτάμια, λιμνάζια: Καμία μετρήσιμη αμπλιτοδική επιρροή· κίνηση νερού από ροή, αέρα, πίεση.

Η βαρύτητας δύναμη είναι πολύ αδύναμη για να ξεπεράσει την ορμή σε μικρούς όγκους. Οι αμπλιτούδες είναι φαινόμενο ωκεανικών/μεγάλων θαλασσών.