Οι περισσότεροι μεγάλοι ποτάμοι αντιμετωπίζουν συνδυαστικούς stressors:
Βιομηχανικά απόβλητα, γεωργική απόβληση (N, P, пестициδες), αποχετεύσεις (80% μη επεξεργασμένα παγκοσμίως), πλαστικό (1,5–2,4 εκατ. τ/έτος στον ωκεανό). Κάνει το νερό ασφαλές, δημιουργεί νεκρές ζώνες.
Αποσβέσεις υπερβαίνουν την ανα 충전 (Colorado, Indus, Yellow, Murray-Darling). Στεγνώνουν δέλτα, σκοτώνουν υγρότοπους, συγκεντρώνουν ρύπους.
Παγετοειδής ξέλιωση μειώνει την βασική ροή (Ιμαλάια, Άνδες, Rocky). Αλλαγμένη εποχικότητα—πλημμύρες/ξηρασίες εντατικοποιούνται. Πιο ζεστό νερό = λιγότερο οξυγόνο, περισσότερες αλγες.
Απόλεια ριζικών ζωνών → φθορά, ιλύση, υψηλότερες θερμοκρασίες, λιγότερο οργανικό υλικό. Λεκάνες Amazon, Congo, Mekong βαριά επηρεασμένες.
60.000+ μεγάλα φράγματα μπλοκάρουν μετανάστευση (στουργόνι, σαλμός, γατούρα), δεσμεύουν ιλύ/θρεπτικά, αλλάζουν ρυθμούς ροής. 3.700+ υδροηλεκτρικά φράγματα σχεδιασμένα/υπό κατασκευή.
Οι ποτάμοι είναι ανθεκτικοί—αλλά μόνο αν τους δώσουμε χώρο και καθαρό νερό.