Στη ναυτική παρλάνς, το «τέλος θαλάσσιου διαβάσεως» σηματοδοτεί την επίσημη λήξη του σχεδιασμένου ταξιδιού ενός πλοίου στον ορισμένο προορισμό λιμένα. Αυτός ο όρος σημαίνει περισσότερα από την απλή άφιξη—περιλαμβάνει ολόκληρη τη σειρά λειτουργιών που μεταφέρουν ένα πλοίο από την ωκεανική πλοήγηση στις λιμενικές επιχειρήσεις.
Μετά την άφιξη στο τέλος της διαβάσεως, ο ναύαρχος και ο πλήρωμα εκτελούν μια τυποποιημένη σειρά ενεργειών:
Το τέλος της διαβάσεως ενεργοποιεί κρίσιμα συμβολαία σημεία: laytime αρχίζει για charters, demurrage clocks μπορεί να ξεκινήσουν, και οι υποχρεώσεις bill of lading μεταβιβάζονται από τη μεταφορά στην παράδοση. Η ασφάλιστική κάλυψη αλλάζει συχνά από «στη θάλασσα» σε «στον λιμένα» ρήτρες. Για τον ιδιοκτήτη του πλοίου, σηματοδοτεί τη μετάβαση από τα έξοδα ταξιδιού στην παραγωγή εσόδων στον λιμένα.
Σήμερα, ηλεκτρονικά συστήματα αναφοράς (π.χ. AMS, AIS, VMS) ειδοποιούν αυτόματα τις αρχές για την άφιξη, αλλά η εννοιολογική δομή παραμένει αμετάβλητη. Είτε πρόκειται για πλοίο container στο Ρότερνταμ, πετρελαϊκό στο Ρας Τανούρα, είτε ερευνητικό πλοίο στο ΜακΜούρντο, το τέλος της θαλάσσιας διαβάσεως αντιπροσωπεύει την επιτυχή ολοκλήρωση ενός σχεδιασμένου ναυτικού ταξιδιού.