Ένας οικισμός που βρισκόταν κοντά στα βαθιά νερά ήταν ζωτικής σημασίας για το εμπόριο και τις μεταφορές. Τα ιστιοφόρα ήταν ο κύριος τρόπος μεταφοράς κατά τη διάρκεια της αποικιακής περιόδου και η πρόσβαση σε βαθιά νερά επέτρεπε στα πλοία να ελλιμενίζονται και να ξεφορτώνουν τα εμπορεύματα αποτελεσματικά.
Για την άμυνα και την ασφάλεια:
Η ίδρυση ενός οικισμού κοντά σε βαθιά νερά παρείχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα για την άμυνα ενάντια στις θαλάσσιες επιθέσεις. Τα πλοία μπορούσαν να αγκυροβολήσουν στα βαθιά νερά και να παρέχουν προστασία από εχθρικά πλοία, καθιστώντας τον οικισμό λιγότερο ευάλωτο σε επιδρομές και εισβολές.
Για ψάρεμα, κυνήγι και συγκέντρωση:
Πολλοί πρώιμοι οικισμοί βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό στο ψάρεμα, το κυνήγι και τη συγκέντρωση για τροφή. Η ύπαρξη κοντά σε βαθιά νερά επέτρεψε στους αποίκους να έχουν πρόσβαση σε διάφορους θαλάσσιους πόρους, όπως ψάρια, οστρακοειδή και υδρόβια πτηνά. Επιπρόσθετα, τα γύρω δάση και τα ποτάμια παρείχαν θηράματα για κυνήγι και συγκέντρωση, εξασφαλίζοντας ποικίλη τροφή στον οικισμό.