Η Αράλ Θάλασσα, που εκτείνεται μεταξύ Καζακστάν και Ουζμπεκιστάν στην Κεντρική Ασία, είναι η μόνη θάλασσα πλήρως ενδοροϊκή—δεν έχει φυσική σύνδεση με τον παγκόσμιο ωκεανό. ΠOTE η τέταρτη μεγαλύτερη εσωτερική υδατική επιφάνεια, έχει συρρικνωθεί καταστροφικά από τη δεκαετία του 1960 λόγω μαζικής ανακατεύθυνσης των ποταμών της τροφοδοσίας (Αμού Ντάργια και Σιρ Ντάργια) για σοβιετική βαμβακοκαλλιέργεια άρδευσης.
Η θάλασσα διαχωρίστηκε στη Βόρεια Αράλ (Καζακστάν) και Νότια Αράλ (Ουζμπεκιστάν). Η Βόρεια Αράλ έχει ανακούφισει μερικώς μετά το Φράγμα Κοκ-Αράλ 2005, αλλά η Νότια Αράλ συνεχίζει να αποτυγχάνει. Το εκτεθειμένο βένθος παράγει τοξικές κονιορτικές καταιγίδες, καταστρέφοντας την τοπική υγεία και γεωργία.
Η τραγωδία της Αράλ υπενθυμίζει τις συνέπειες της μη βιώσιμης διαχείρισης νερού. Αν και «ενδοροϊκή θάλασσα» είναι γεωγραφικός περιγραφέας, η μοίρα της Αράλ είναι προειδοποιητικό παραμύθι για την ανθρώπινη επίδραση σε θραυστά τελικά λίμνες.
