Μπορείτε να Πίνετε Θαλάσσιο Νερό; Όχι—Είναι Επικίνδυνα Απουδρατιστικό
Απολύτως όχι. Το θαλασσινό νερό περιέχει ~3,5% αλάτι (35 g/L). Τα νεφρά του ανθρώπου μπορούν να παράγουν ούρα μόνο έως ~2% αλάτι. Το πόμα θαλασσινού νερού αναγκάζει το σώμα να εκκρίνει περισσότερο νερό από ό,τι καταναλώνεται για να εξαλείψει το φορτίο αλάτους → καθαρή απούδρωση.
Φυσιολογική Καταδύση
- Εισαγωγή αλάτους ↑ → οσμολαρότητα αίματος ↑.
- Κύτταρα σμίκρυνουν (νερό βγαίνει μέσω όσμωσης).
- Κέντρο δίψας ενεργοποιείται· αλλά πιο πολύ θαλασσινό νερό επιδεινώνει τον κύκλο.
- Νεφρά υπερδούλευση → ζημιά σωλήνων, οξεία νεφρική ανεπάρκεια.
- Νευρολογική: σύγχυση, σπασμοί, κώμα (υπερνατρίαιμία).
- Καρδιαγγειακή: αποhaustion όγκου → σόκ.
Πλαίσιο Επιβίωσης
- Σωσίβια σκαφίδες: Ποτέ μην πίνετε θαλασσινό νερό. Χρησιμοποιήστε ηλιακές αποστακτήρες, συλλογή βροχής, χειροκίνητες αντλίες αντίστροφης οσμώσεως (π.χ. Katadyn Survivor 06).
- Ιστορικά: Το La Balsa raft (1970) επιβίωσε 161 ημέρες μόνο με βροχή/υγρό ψαριού.
- Ζώα: Πελάγια πουλιά (αλατοειδή αδένες), θαλάσσια θηλαστικά (αποδοτικά νεφρά), μερικά ψάρια (osmoregulation) μπορούν· οι άνθρωποι όχι.
Αποαλάτωση
Σύγχρονες μεμβράνες RO (SWRO) παράγουν ποτό νερό ~3–4 kWh/m³. Πλοία και ακτινές εγκαταστάσεις στηρίζονται σε αυτό—όχι στην ανθρώπινη φυσιολογία.
Τοessoential: το θαλασσινό νερό είναι τοξίνη για τους ανθρώπους. Μην το δοκιμάσετε.