Η ικανότητα ενός ποταμού να κινεί μεγάλα πέτρες εξαρτάται από την δύναμη ροής (έκβαση × κλίση) και το μέγεθος, πυκνότητα, και μορφή του σωματιδίου. Τρεις κύριοι μηχανισμοί λειτουργούν:
Σφαιρικά/υπο-σφαιρικά βράχοι και χαλίκια κυλάνε ή ολισθαίνουν κατά μήκος του βυθού όταν υδραυλική τραβήξιμο + άντυσση > βάρος σωματιδίου + τριβή. Απαιτείται υψηλή τάση τάση σταθερότητας (τ₀). Συνηθισμένο σε απότομες, υψηλής ενέργειας βουνά ρέματα.
Χαλίκια και γκρέβελ (2–256 mm) σηκώνονται από ταλαντωδείς ρίνους, ταξιδεύουν σε βαλιστικά άλματα (δρομολόγια), και χτυπούν το βυθό—αποκλειδώνοντας άλλα σωματιδία. Αυτή η «πηδώμενη» κίνηση είναι ο κυρίαρχος τρόπος μεταφοράς χαλικιών.
Μεγάλα, πλατιά, ή γωνιαία μπλοκ πολύ βαρέα για να κυλήσουν/σαλτασιόνουν τράβηγανε (ωθήθηκαν) κατά μήκος του βυθού από ακραία τάση τάση. Η κίνηση είναι διαλείπουσα—δευτερόλεπτα κίνησης, λεπτά/ώρες ηρεμίας. Απαιτείται ροή πλημμύρας.
Συνοπτικά: Κύλιση/ολισθήση για στρογγυλά βράχοι, σαλτασίον για χαλίκια, τρακσιόν για τεράστιες πλάκες—όλα κινούμενα από την υδραυλική μυϊκή του ποταμού.