Αντίθετα σε μια συνηθισμένη παρεξήγηση, οι λίμνες μπορούν απόλυτα να υπάρχουν σε νησιά. Στην πραγματικότητα, μερικές από τις πιο συναρπαστικές λίμνες του κόσμου είναι ενδémuμένες μέσα στα νησιωτικά εδάφη. Μια λίμνη ορίζεται ως σώμα νερού περιβαλλόμενο από ηπειρωτικό έδαφος, ενώ ένα νησί είναι εδαφική μάζα περιβαλλόμενη από νερό. Αυτοί οι ορισμοί δεν είναι αμοιβαία αποκλειστικοί· ένα νησί μπορεί εύκολα να περιέχει κοιλοτήτες που συλλέγουν γλυκό νερό, σχηματίζοντας λίμνες.
Οι νησιωτικές λίμνες σχηματίζονται μέσω των ίδιων γεωλογικών διεργασιών με τις ηπειρωτικές: ηφαιστειακή δραστηριότητα (λίμνες κρατήρα), γλacial σκulpting, τεκτονική κατάδυση, ή απλά βροχόπτωση που συλλέγεται σε φυσικές λεκάνες. Ο κρίσιμος παράγοντας είναι η τοπογραφία—αν ένα νησί έχει λόφους ή βουνά, το νερό μπορεί να συσσωρευτεί στις κοιλάδες ανάμεσά τους.
Οι νησιωτικές λίμνες συχνά φιλοξενούν μοναδικά οικοσυστήματα με ενδημικά είδη που εξελίχθηκαν σε απομόνωση. Εξυπηρετούν ως κρίσιμες γλυκόνερες δεξαμενές για νησιωτικές κοινωνίες και άγρια ζωή. Η κατανόηση αυτών των συστημάτων βοηθά τους επιστήμονες να μελετούν την εξελικτική βιολογία και τη διαχείριση γλυκών υδάτων σε απομονωμένα περιβάλλοντα.
Άρα, όχι μόνο μπορεί μια λίμνη να είναι σε νησί—αυτές οι «λίμνες μέσα σε ηπειρωτικά μέσα σε νερά» δημιουργούν μερικά από τα πιο εξαιρετικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά της Γης.
