Οι εκβολές—όπου οι ποταμοί συναντώνται με τη θάλασσα, αναμιγνύοντας γλυκό και αλάτι νερό—είναι βιολογικές centrales και φυσική υποδομή. Η αξία τους εκτείνεται στην οικολογία, την οικονομία και την ανθεκτικότητα των κοινοτήτων.
Πάνω από 75% των αμερικανικών εμπορικών ειδών ψαριών και οστρακοειδών εξαρτώνται από τις εκβολές σε κάποιο στάδιο της ζωής τους. Προστατευμένα νερά, υψηλά θρεπτικά, και πολύπλοκα βιωτόποι (θαλασσόφυτα, ρίφες οστρέων, αλατιστά λιβάδια) ενισχύουν την επιβίωση των νεαρών. Οι μεταναστευτικά πουλιά βασιζόνται σε αυτά ως σταθμοί ανακούφισης.
Τα φυτά υγρότοπων και τα μικροοργανισμοί συλλέγουν ιζήματα, απορροφούν περιττά θρεπτικά (άζωτο, φώσφορο), και αποσυνθέτουν ρύπους—μειώνοντας τις νεκρές ζώνες απομακρυσμένα και προστατεύοντας ρίφες κοραλλίων.
Τα αλατιστά λιβάδια, μανγρόβα, και θαλασσινά υγρότοπα διασπούν την ενέργεια των κυμάτων, μειώνοντας τη φθορά ακμών και προστατεύοντας τις εσωτερικές κοινότητες από την πλημμυρίδα της καταιγίδας. Μελέτες μετά τον Κυκλώνα Sandy έδειξαν ότι τα υγρότοπα απέτρεψαν ζημιές ιδιοκτησίας $625 εκατ.
Οι οικοσυστήματα "μπλε άνθρακα" (μανγρόβα, αλατιστά λιβάδια, θαλασσόφυτα) αποθηκεύουν άνθρακα με ρυθμούς 10x υψηλότερους ανά εκτάριο από τα τροπικά δάση—αποτρέποντας την κλιματική αλλαγή.
Υποστηρίζουν αλιεία, υδατοκαλλιέργειες (οστρεία, μύδια), λιμενικούς σταθμούς, τουρισμό (παρεμβολή, καγιάκ, ψαρέμα), και ακίνητα ακμών. Οι αμερικανικές εκβολικές επαρχίες παράγουν 47% του εθνικού ΑΕΠ.
Κέντρα ανθρώπινης εγκατάστασης για χιλιετιές. Σήμερα: ψαρέμα, ναυτιλία, εκπαίδευση, πνευματική σύνδεση για ιθαγενείς λαούς.
Ιδανικά για μελέτη κλιματικών επιπτώσεων, κυκλοφορίας θρεπτικών, βιολογίας εισβολής, και οικολογίας αποκατάστασης.
Απειλές: Παρακτιώδης ανάπτυξη, ρύπανση, φράγματα αναρρέων, αύξηση επιπέδου θάλασσας, και εισβάλλοντα είδη. Η προστασία απαιτεί ολοκληρωμένη διαχείριση λεκάνης, ζωντανές ακμές, και προσαρμογή στην κλίμα.