Δεν υπάρχει αυστηρές γραμματική κανόνας που να διέπει αν η λέξη «Λίμνη» προηγείται ή ακολουθεί το κύριο όνομα. Η σύμβαση είναι κυρίως θέμα ιστορικής χρήσης, τοπικής παράδοσης και φήμης της λίμνης.
Οι γνωστές, ιστορικά σημαντικές ή πολύ μεγάλες λίμνες τείνουν να βάζουν τη «Λίμνη» πρώτη:
Αυτή η μορφή συχνά παραλείπει το άρθρο «η» και τονίζει τη λίμνη ως ενιαίο, διακεκριμένο οντοτητος.
Μικρότερες, λιγότερο γνωστές ή τεχνητές ταμιεύσεις συχνά βάζουν το όνομα πρώτα:
Η χρήση είναι ιδιωματική. Οι μεγάλες φυσικές λίμνες τείνουν στο «Λίμνη [Όνομα]»; πολλές ταμιευτήρες και μικρές λίμνες χρησιμοποιούν «[Όνομα] Λίμνη». Και οι δύο είναι σωστές· η τοπική συνήθεια prevalece.
