Στις αρχές του 19ου αιώνα, τα πλοία πακέτων — ατμοκίνητα σκάφη που λειτουργούσαν σε σταθερά προγράμματα — μετέτρεψαν τον ποταμό Mississippi από έναν επικίνδυνο, μονοκατευθυνόμενο δρόμο σε αξιόπιστο εμπορικό αρτηρία. Η επιρροή τους ξαναδιαμόρφωσε την οικονομία και την κατάληψη της αμερικανικής εσωτερικής.
Πριν τα πλοία πακέτα, τα ταξίδια ποταμού εξαρτιόνταν από πλάτια σκάφη και keelboats, τα οποία ολίγουσαν κατωποτάμια και απείταν πονεμένη χερσαία επιστροφή. Τα πλοία πακέτα, ατμοκινητούμενα, μπορούσαν να πλοηγηθούν ανωποτάμια ενάντια στη ροή, προσφέροντας προβλέψιμες κυκλικές δρομολόγιο.
Μειώσαν δραματικά τους χρόνους ταξίδιου και μεταφέρονταν μεγαλύτερα φορτία και περισσότερους επιβάτες. Αυτή η αποδοτικότητα έβαλε χαμηλά τα ναυλοχωρήματα, καθιστώντας εφικτή τη μεταφορά χονδρικών γεωργικών προϊόντων — βαμβακίου, καπνού, σιτηρών — από αγροκτήματα μετώπου σε εθνικές και διεθνείς αγορές.
Οι γραμμές πακέτων καθιέρωσαν σταθερές διαδρομές που συνδέουν ποταμιακές πόλεις όπως St. Louis, Memphis, Vicksburg, και Νέα Ορλέανη. Οι έμποροι μπορούσαν να σχεδιάζουν αποστολές με εμπιστοσύνη, ενσωματώνοντας περιφερειακές οικονομίες σε εθνική αγορά.
Η ατμοναυτική έκρηξη διεγείρει γεωργική επέκταση, ωθεί την ανάπτυξη πόλεων παράλληλα στον ποταμό, και επιταχύνει τη δυτική μετανάστευση μεταφέροντας οικιστές και εφοδιαστικά. Επίσης διεγείρει πολιτισμική ανταλλαγή, συνδέοντας ποικίλες κοινότητες κατά μήκος του ποταμού.
Μέχρι τη μέση του 19ου αιώνα, τα πλοία πακέτα είχαν κάνει τον Mississippi τη ραχοκοκαλιά της αμερικανικής εσωτερικής εμπορίας, ένα ρόλο που αργότερα συμπληρώθηκε αλλά δεν αντικαταστάθηκε από σιδηρόδρομα. Η κληρονομιά τους διαμένει στην συνεχιζόμενη σημασία του ποταμού για χονδρικό φορτίο.
