Το Indianapolis Motor Speedway είναι γνωστό παγκοσμίως ως «The Brickyard», ένα ψευδώνυμο που αναφέρεται στην αρχική του στρώση το 1909. Όταν το στίβος χτίστηκε για πρώτη φορά, το 2,5 μίλια οβάλ ήταν επικάλυψη με 3,2 εκατομμύρια τούβλα, καθένα τοποθετημένα με το χέρι και σφραγισμένα με πίσσα για να δημιουργηθεί ανθεκτική επιφάνεια αγώνα.
Με την πάροδο των δεκαετιών, τα τούβλα καλύφθηκαν σταδιακά με άσφαλτο για βελτίωση της ομαλότητας και ασφάλειας. Μέχρι το 1961, ολόκληρος ο στίβος είχε στρωθεί—εκτός από μια εμβληματική ζώνη. Μια 36-ίντζα ζώνη από τα αρχικά τούβλα παραμένει εκτεθειμένη στη γραμμή έναρξης-λήξης, εξυπηρετώντας ως οπτικός σύνδεσμος με την ιστορική παρελθούσα του Speedways.
Από τότε που το έκανε ο Dale Jarrett μετά τη νίκη του στο Brickyard 400 του 1996, γίνεται νικηφόρα παράδοση για τους νικητές NASCAR και IndyCar να φιλούν τη ζώνη των τούβλων ως γιορτή. Το τελετουργικό υπογραμμίζει τη βαθιά σεβασμό που έχουν οι οδηγοί και ο φίλοι για την ιστορία του στίβου.
«The Brickyard» ενσαρκώνει την ταυτότητα του Speedways ως καθεδρικό ναό της ταχύτητας. Συνδέει την σύγχρονη εποχή της high-tech αθλήσεων με τις τολμηρές πρώιμες μέρες όταν η τούβλια επιφάνεια εξετάζει τόσο τη μηχανή όσο και τον οδηγό στα όριά τους.
