Παρόλο που και οι δύο βρίσκονται στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, η Νέα Υόρκη και το Άλμπανι ζουν συχνά σημαντικά διαφορετικές θερμοκρασίες. Αυτή η διακύμανση οφείλεται σε αρκετές κλειδιές γεωγραφικές και κλιματικές παράγοντες που δημιουργούν ξεχωριστά μικροκλίματα.
Η παράκτια τοποθεσία της Νέας Υόρκης στον Ατλαντικό παρέχει ισχυρό επιμελιστικό επίδραση. Η υψηλή θερμική ικανότητα του νερού σημαίνει ότι απορροφά και απελευθερώνει θερμότητα αργά, δίνοντας στη Νέα Υόρκη ήπιους χειμώνες και ψυχρότερα καλοκαίρια. Το Άλμπανι, τοποθετημένο πιο εσωτερικά, λείπει αυτό το ναυτικό φραγμό και βιώνει πιο ακραίες εποχιακές διακυμάνσεις θερμοκρασίας.
Η πυκνή συγκέντρωση κτιρίων, ασφάλτου και υποδομών της Νέας Υόρκης απορροφά και κρατάει την ηλιακή ακτινοβολία, δημιουργώντας ένα μόνιμο "θερμικό νησί" που κρατά την πόλη θερμότερη από τις περιφερειακές περιοχές, ειδικά τη νύχτα. Η χαμηλότερη αστική πυκνότητα του Άλμπανι παράγει πολύ πιο αθόρυβο φαινόμενο θερμικής νήσου.
Το Άλμπανι βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 150 ποδιών πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, ενώ η Νέα Υόρκη είναι ουσιαστικά στο επίπεδο της θάλασσας. Καθώς το υψόμετρο αυξάνεται, ο αέρας γίνεται αραιότερος και λιγότερο ικανός να κρατάει θερμότητα, κάνοντάς το Άλμπανι φυσιολογικά πιο ψυχρό, ιδίως τις νυχτερινές και πρωινές ώρες.
Η Νέα Υόρκη λαμβάνει συχνά αέρες από την θάλασσα από τον Ατλαντικό, φέρνοντας ψυχρότερο, υγρό αέρα. Το Άλμπανι είναι πιο εκτεθειμένο σε ηπειρωτικές αέριες μάζες που μπορούν να φέρουν σκληρό κρύο χειμώνα και έντονη καύσωνα καλοκαίρι.
Οι λόφοι και οι φάραγγες της Κοιλάδας του Χάδσον γύρω από το Άλμπανι καναλίζουν τους αέρες και δημιουργούν τοπικές διακυμάνσεις θερμοκρασίας. Το σχετικά επίπεδο έδαφος της Νέας Υόρκης επιτρέπει πιο ομοιόμορφη κυκλοφορία αέρα.
Ενώ αυτοί οι γεωγραφικοί παράγοντες καθορίζουν μέσους όρους θερμοκρασίας, οι πραγματικές ημερήσιες διαφορές διακυμάνονται με βάση συγκεκριμένα μετεωρολογικά συστήματα, νεφώσεις, βροχοπτώσεις και εποχιακές μεταβάσεις.
