Γενικά, η μέση ταχύτητα τόσο των τρένων εμπορευμάτων όσο και των επιβατικών τρένων είναι σε πτώση από το 1934. Οι λόγοι για αυτή την πτώση είναι τόσο μακροί και ποικίλοι όσο τα ίδια τα τρένα, αλλά μπορεί να περιστρέφονται γύρω από την έμφαση που δίνεται στην οδική μεταφορά.
Οι μηχανές λокомοτίβων για εμπορεύματα σχεδιάζονται να σβήνουν αυτόματα όταν φτάνουν 910 RPMs (περίπου 70-75 mph). Ωστόσο, τα τρένα εμπορευμάτων σπάνια φτάνουν σε αυτό το επίπεδο λειτουργίας λόγω συνθηκών ραγιών ή ρυθμίσεων ταχύτητας. Τα περισσότερα τρένα κινούνται πιο αργά ανάλογα με το επίπεδο ραγιάς. Για παράδειγμα η ταξινόμηση track 1 έχει όριο 10 mph ενώ τα επίπεδα 4 ραγιών μπορούν να υποστηρίξουν ταχύτητες έως 60 mph.
Για την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, η ταχύτητα τρένου εμπορευμάτων έχει ποικίλλει μεταξύ 20 και 23 mph. Το χαμηλότερο σημείο φτάστηκε το 2006, όταν οι σιδηροδρομικές ταχύτητες hadden μέση μόνο 20 μίλια την ώρα. Το νούμερο αυξήθηκε ελαφρώς από το 2006 λόγω ασθενούς οικονομίας που οδήγησε σε συντομότερες σειρές βαγονίων.
Η μεταφορά αγαθών σε όλη τη χώρα από τρένα εμπορευμάτων μπορεί να παίξει επεκτεινόμενο ρόλο σε μια πιο πράσινη οικονομία. Αυτή η έννοια υπογραμμίζεται από το γεγονός ότι τα τελευταία πολλά δεκαετιάς η βιομηχανία σιδηροδρομικών εμπορευμάτων הצליח να αυξήσει την τόνωση που μεταφέρεται χωρίς να προσθέσει κατανάλωση καυσίμου. Όλο αυτό συνέβη ενώ η μέση ταχύτητα των τρένων εμπορευμάτων παρέμεινε σταθερή.
